Σάββατο, 25 Μαΐου 2019

ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ


(ποίημα Δανιὴλ Μοναχοῦ)

Ψαλμὸς ῥμβ΄ (142)
Κύριε εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου. Καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου. Ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος, καὶ ἠκηδίασεν τὸ πνεῦμά μου, ἐν ἐμοὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρὸς σὲ τάς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι.Ταχὺ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τὸ πνεῦμά μου. Μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ΄ἐμοῦ, καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστὸν ποίησόν μοι τὸ πρωῒ τὸ ἔλεός σου, ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα. Γνώρισόν μοι Κύριε, ὁδὸν ἐν ᾗ πορεύσομαι, ὅτι πρὸς σὲ ᾖρα τὴν ψυχήν μου. Ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου Κύριε, πρὸς σὲ κατέφυγον, δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά σου, ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεός μου. Τὸ Πνεῦμά σου τὸ ἀγαθὸν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις με. Ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τὴν ψυχήν μου, καὶ ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τοὺς ἐχθρούς μου. Καὶ ἀπολεῖς πάντας τοὺς θλίβοντας τὴν ψυχήν μου, ὅτι ἐγὼ δοῦλός σού εἰμι.

Θεὸς Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου. (Τετράκις)

Ἦχος δ' (Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ)
Τῷ Ἰωάννῃ, οἱ πιστοὶ νῦν προσδράμωμεν, οἱ ἐν δεινοῖς καὶ συμφοραῖς, καὶ προσπέσωμεν, ἐν εὐσεβείᾳ κράζοντες, ἐκ βάθους ψυχῆς· Ὅσιε, βοήθησον, ἐφ' ἡμῖν σοῖς ἱκέταις, πρόφθασον καὶ λύτρωσαι τῆς παρούσης ἀνάγκης, μὴ παραβλέψῃς δέησιν οἰκτρὰν τῶν προσφευγόντων τῇ σκέπῃ σου, Ἅγιε.
Δόξα πατρί…. «Ἀπολυτικὸν»
Ἦχος δ' (Ταχὺ προκατάλαβε)
Ἐκ γῆς ὁ καλέσας σε, πρὸς οὐρανίους μονάς, τηρεῖ καὶ μετὰ θάνατον ἀδιαλώβητον, τὸ σκῆνός σου Ὅσιε. Σὺ γὰρ ἐν τῇ Ἀσίᾳ, ὡς αἰχμάλωτος ἤχθης, ἔνθα καὶ ᾠκειώθης, τῷ Χριστῷ Ἰωάννη. Αὐτὸν οὖν ἱκέτευε σωθῆναι τάς ψυχὰς ἡμῶν.

Σάββατο, 24 Φεβρουαρίου 2018

Ἡ λιτανεία τῶν ἱερῶν εἰκόνων



Γίνεται ἐκκίνησις δι' ἔξοδον κ τοΝαο, των Χορν ψαλλόντων τό ἀπολυτίκιον
Τὴν ἄχραντον Εἰκόνα σου προσκυνοῦμεν Ἀγαθέ, αἰτούμενοι συγχώρησιν τῶν πταισμάτων ἡμῶν, Χριστὲ ὁ Θεός· βουλήσει γὰρ ηὐδόκησας σαρκὶ ἀνελθεῖν ἐν τῷ Σταυρῷ, ἵνα ῥύσῃ οὓς ἔπλασας ἐκ τῆς δουλείας τοῦ ἐχθροῦ· ὅθεν εὐχαρίστως βοῶμέν σοι, χαρᾶς ἐπλήρωσας τὰ πάντα, ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, παραγενόμενος εἰς τὸ σῶσαι τὸν κόσμον.

α´) ν τ  νοτία πύλη, Διάκονος λέγει: «Ἐλέησον ἡμς, ὁ Θεός κατά τό μέγα ἔλεός σου, δεόμεθά σου, ἐπάκουσον και ἐλέησον».
  χορς:  Κύριε ἐλέησον (τρίς).
Διάκονος: τι δεόμεθα πέρ τν εσεβν και ρθοδόξων χριστιανν.
χορς:  Κύριε ἐλέησον (τρίς).
Διάκονος: τι δεόμεθα πέρ τοῦ ρχιεπισκόπου μν (δεινός) κα πάσης της ν Χριστ μν δελφότητος.
  χορς:  Κύριε ἐλέησον (τρίς).
Διάκονος: τι δεόμεθα πέρ πάσης ρχῆς και Ἐξουσίας ἐν τ Χώρα μν καί πέρ τοῦ κατά ξηράν, θάλασσαν καί ἀέρα φιλοχρίστου μν στρατοῦ καί σύμπαντος τοῦ ελογημένου μν Γένους.
χορς:  Κύριε ἐλέησον. (τρίς).
ρχιερεύς ή ὁ ερεύς: τι λεήμων κα φιλάνθρωπος Θες πάρχεις,κα σο τν δόξαν ναπέμπομεν, τ Πατρ κα τ Υἱῷ κα τ γί Πνεύματι, νν κα εκα ες τους αἰῶνας των αώνων.

 β´) Φθάσαντες δέ όπισθεν το Ίερο,
Διάκονος λέγει: Ἐλέησον ἡμς, ὁ Θεός κατά τό μέγα ἔλεός σου, δεόμεθά σου, ἐπάκουσον και ἐλέησον.
  χορς:  Κύριε ἐλέησον (τρίς).
  Διάκονος: τι δεόμεθα πέρ μακάριας μνήμης και  αωνίου ἀνάπαυσες τν ψυχν πάντων τν ἐπ' ἐλπίδι ἀναστάσεως, ζως αἰωνίου κοιμημένων εσεβν Βασιλέων, Πατριαρχν, ρχιεπισκόπων, ρχιερέων, ερέων, ερομόναχων, εροδιακόνων καί Μοναχν καί πάντων τν εσεβν καί ρθόδοξων χριστιανν.
χορς:  Αωνία ἡ μνήμη (τρίς).
Διάκονος: τι δεόμεθα πέρ μακαρίας μνήμης καί αωνίου αναπαύσεως τν ψυχν τν πέρ πίστεως καί πατρίδος ἐνδόξως ἀγωνισαμένων καί πεσόντων πατέρων καί ἀδελφν ημν.
χορς:  Αἰωνία ἡ μνήμη (τρίς).
ρχιερεύς ή ὁ Ιερεύς: «Ὅτι σὺ εἶ ἡ ἀνάστασις, ἡ ζωή καί ἡ μακαρία ἀνάπαυσις...».

γ´) ν τ βορείᾳ πλευρ το ναο δέησις πρ τν ζώντων, ς ν τ πρώτ στάσει.

δ´) Πρ τς δυτικς θύρας πρ τν ζώντων κα ες τ τέλος «Ὑπὲρ τοῦ διαφυλαχθῆναι» κ.λπ., «Ἐπάκουσον ἡμῶν» κα ναγινώσκει προεξάρχων ερες τς ξς περικοπς το πρ τς ρθοδοξίας συνοδικο:
Ο προφῆται ὡς εἶδον, οἱ ἀπόστολοι ὡς ἐδίδαξαν, Ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν, οἱ διδάσκαλοι ὡς ἐδογμάτισαν, οἰκουμένη ὡς συμπεφρόνηκεν, χάρις ὡς ἔλαμψεν, ἀλήθεια ὡς ἀποδέδεικται, τὸ ψεῦδος ὡς ἀπελήλαται, σοφία ὡς παρρησιάσατο, Χριστὸς ὡς ἐβράβευσεν, οὕτω φρονοῦμεν, οὕτω λαλοῦμεν, οὕτω κηρύσσομεν Χριστὸν τὸν ἀληθινὸν Θεὸν ἡμῶν, καὶ τοὺς αὐτοῦ ἁγίους ἐν λόγοις τιμῶντες, ἐν συγγραφαῖς, ἐν νοήμασιν, ἐν ναοῖς, ἐν εἰκονίσμασι, τὸν μὲν ὡς Θεὸν καὶ δεσπότην προσκυνοῦντες καὶ σέβοντες, τοὺς δὲ διὰ τὸν κοινὸν δεσπότην ὡς αὐτοῦ γνησίους θεράποντας τιμῶντες καὶ τὴν κατὰ σχέσιν προσκύνησιν ἀπονέμοντες. Αὕτη πίστις τῶν ἀποστόλων, αὕτη πίστις τῶν πατέρων, αὕτη πίστις τῶν ὀρθοδόξων, αὕτη πίστις τὴν οἰκουμένην ἐστήριξεν. Ἐπὶ τούτοις τοὺς τῆς εὐσεβείας κήρυκας ἀδελφικῶς τε καὶ πατροποθήτως εἰς δόξαν καὶ τιμὴν τῆς εὐσεβείας, ὑπὲρ ἧς ἠγωνίσαντο, ἀνευφημοῦμεν καὶ λέγομεν· Τῶν τῆς ὀρθοδοξίας προμάχων εὐσεβῶν βασιλέων, ἁγιωτάτων πατριαρχῶν, ἀρχιερέων, διδασκάλων, μαρτύρων, ὁμολογητῶν, αἰωνία μνήμη.
χορς: Αἰωνία μνήμη γ´.
Τούτων τοῖς ὑπὲρ εὐσεβείας μέχρι θανάτου ἄθλοις τε καὶ ἀγωνίσμασι καὶ διδασκαλίαις παιδαγωγεῖσθαί τε καὶ κρατύνεσθαι Θεὸν ἐκλιπαροῦντες καὶ μιμητὰς τῆς ἐνθέου αὐτῶν πολιτείας μέχρι τέλους ἀναδείκνυσθαι ἐκδυσωποῦντες, ἀξιωθείημεν τῶν ἐξαιτουμένων,οἰκτιρμοῖς καὶ χάριτι τοῦ μεγάλου καὶ πρώτου ἀρχιερέως Χριστοῦ τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ ἡμῶν, πρεσβείαις τῆς ὑπερενδόξου δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας, τῶν θεοειδῶν ἀγγέλων καὶ πάντων τῶν ἁγίων.
χορς Ἀμήν.
 Εσερχομένων δ μν ες τν . ναν ψάλλεται τ μέγα  προκείμενον
«Τίς Θεὸς μέγας».