Sunday of the Holy Pentecost

ON SATURDAY EVENING

AT SMALL VESPERS

At Lord, I have cried we insert 4 Stichera and sing the following 3 Idiomels in Tone 1, doubling the 1st.
We celebrate Pentecost and the coming of the Spirit, the appointed time of the promise and the fulfilment of hope. How great is the mystery? Great indeed and revered! And so we cry out to you: Creator of all, Lord, glory to you! (Twice)
With tongues of foreigners, O Christ, you renewed your Disciples, that through them they might proclaim you, the immortal Word and God, who grant our souls your great mercy.
The Holy Spirit gives all things: makes prophecies flow, perfects priests, taught the unlettered wisdom, revealed fishermen to be theologians, welds together the whole institution of the Church. Advocate, consubstantial and equal in majesty with the Father and the Son, glory to you.
Glory. Both now. Tone 8.
When you sent down your Spirit, Lord, to the Apostles as they were sitting, then the children of the Hebrews saw it and were beside themselves with amazement; for they were hearing them speaking in other, strange tongues, as the Spirit gave them; for though simple men, they had been made wise; and having caught the nations for the faith, were preaching things divine; and we also cry out to you: You appeared on earth and saved us; Lord, glory to you.
Aposticha. Idiomels. Tone 2.

Ακολουθία Οσίας Σοφίας Κλεισούρας (6 Μαίου)

(Χ. Μπούσια)

ΜΙΚΡΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Μετὰ τὸν Προοιμιακόν, εἰς τὸ Κύριε ἐκέκραξα, ἱστωμεν στίχους δ΄, καὶ ψάλλομεν τὰ ἑξῆς Προσόμοια. Ἦχος α΄. Τῶν οὐρανίων ταγμάτων.

Ἀρδάσσης Πόντου τὸν γόνον, τὸν ἐνθεώτατον, καὶ τῆς Μονῆς Κλεισούρας, ἱερώτατον θρέμμα, Σοφίαν τὴν ἀσκήσει καὶ προσευχῇ, ὑπερβᾶσας ἀσθένειαν, θηλείας φύσεως μέλψωμεν ἀνδρικήν, ἐπιδείξασα εὐσθένειαν.

Δεῦτε χριστώνυμοι πάντες, καὶ φιλακόλουθοι, οἱ τὴν Μακεδονίαν, κατοικοῦντες Σοφίαν, ἀσκήτριαν Κλεισούρας τὴν θευαγῆ, εὐφημήσωμεν κράζοντες· Χαῖρε Μητέρων Ὁσίων ἡ καλλονή, καὶ χαρίτων θείου πέλαγος.

Ἐπὶ πηγὰς τῶν ὑδάτων, καθάπερ ἔλαφος, ἐπὶ τὴν δροσοβόλον, καὶ περιῤῥεομένην, ὑδάτων ὑπ’ ἀφθόνων θείαν Μονήν, τῆς Κλεισούρας πανεύφημε, ἔδραμες Μῆτερ Σοφία ἣν σοῖς σεπτοῖς, καθηγίασας παλαίσμασι.

Τὴν κατατήξασαν σάρκα, σκληραγωγήμασι, καὶ πόνοις νυχθημέροις, θεοφόρον Σοφίαν, τιμήσωμεν ἐν ὕμνοις δῆμοι πιστῶν, ὡς σεμνότητος σκήνωμα, σοφίαν κόσμου ἀρτύσασαν ἀληθῶς, τῶν αὐτῆς σκαμμάτων ἅλατι.

Δόξα. Ἦχος β΄.

Τὴν στερηθεῖσαν κρίμασιν ἃ οἶδε Κύριος, τοῦ τέκνου καὶ τοῦ αὐτῆς συνεύνου ἐν ἀκμῇ ἡλικίας, καὶ ὑπερβᾶσαν συντόνῳ ἀσκήσει τὴν ἀσθένειαν τῆς φύσεως, Σοφίαν τὴν θεόσοφον τῆς Κλεισούρας ἀσκήτριαν, εὐσχημόνως οἱ πιστοὶ μακαρίσωμεν κράζοντες· ἡ μὴ εὐμοιρήσασα τυχεῖν τῆς θύραθεν σοφίας, ἀλλὰ θείᾳ χάριτι τῆς τοῦ Θεου Σοφίας ἀναδειχθεῖσα κρήνη, σόφισον πάντας ἡμᾶς τοὺς ἀσόφως δαπανῶντας τὸν βίον, ἵνα τῆς σὺν σοὶ απολαύσωμεν ἐν πόλῳ ἀγαλλιάσεως.

Καὶ νῦν. Θεοτοκίον.

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου...

Sunday of theHoly Pentecost on Saturday evening at small Vespers

At Lord, I have cried we insert 4 Stichera and sing the following 3 Idiomels in Tone 1, doubling the 1st.
We celebrate Pentecost and the coming of the Spirit, the appointed time of the promise and the fulfilment of hope. How great is the mystery? Great indeed and revered! And so we cry out to you: Creator of all, Lord, glory to you! (Twice)
With tongues of foreigners, O Christ, you renewed your Disciples, that through them they might proclaim you, the immortal Word and God, who grant our souls your great mercy.
The Holy Spirit gives all things: makes prophecies flow, perfects priests, taught the unlettered wisdom, revealed fishermen to be theologians, welds together the whole institution of the Church. Advocate, consubstantial and equal in majesty with the Father and the Son, glory to you.

Glory. Both now. Tone 8.

When you sent down your Spirit, Lord, to the Apostles as they were sitting, then the children of the Hebrews saw it and were beside themselves with amazement; for they were hearing them speaking in other, strange tongues, as the Spirit gave them; for though simple men, they had been made wise; and having caught the nations for the faith, were preaching things divine; and we also cry out to you: You appeared on earth and saved us; Lord, glory to you.

Aposticha. Idiomels. Tone 2.

We have seen the true light, we have received the heavenly Spirit, we have found the true faith, as we worship the undivided Trinity, for the same has saved us.
Verse: Create a pure heart in me, O God; and renew a right spirit within me.
In the Prophets you announced to us the way of salvation, our Saviour, and in the Apostles there shone the grace of your Spirit; you are God first of all, and in the future; and to the ages you are our God.
Verse: Do not cast me from your presence; and do not take your Holy Spirit from me.
In your courts I will sing your praise, as the Saviour of the world, and bending the knee I will worship your invincible power, at evening and morning and midday, and at every moment I will bless you, O Lord.

Glory. Both now. Same Tone.

Let us sing the praise of the consubstantial Trinity, Father and Son with the Holy Spirit; for thus all the Prophets proclaimed, and the Apostles with the Martyrs.

Apolytikion. Tone 8.

Blessed are you, Christ our God, who revealed the fishermen to be most wise by sending down to them the Holy Spirit, and so through them catching the whole world in a net: Lover of mankind, glory to you!

And Dismissal.

AT GREAT VESPERS

Χαιρετισμοί στον Ιερομάρτυρα Φιλούμενον τον Κύπριον ,(24 Νοεμβρίου)

 τον ένδοξον νέον ιερομάρτυρα τον παρά το Φρέαρ του Ιακώβ ιταμώς χερσίν ανόμων αποκτανθέντα.


Κοντάκιον. Ήχος πλ. δ΄. Τη Υπερμάχω.

Τον ανατείλαντα ως άστρον νεαυγέστατον τη Εκκλησία του Χριστού αρτίως μέλψωμεν μαρτυρίου ταις ακτίσι και θαυμασίων ταις βολαίς νεοφανέντα ιερόαθλον, ου ηφθάρτισε το σκήνωμα ο Ύψιστος πόθω κράζοντες ˙

Χαίροις, μάκαρ Φιλούμενε.

Άγγελος ουρανόφρων εποφθείς συν αγγέλοις, Φιλούμενε, χορεύεις εν πόλω (εκ γ΄) νυν και κάλλους Χριστού του Θεού απολαύων πάντων εκπληροίς, άγιε, τα δίκαια αιτήματα των πίστει σοι βοώντων ταύτα ˙
Χαίρε, ο φίλος του Ζωοδότου,
χαίρε το ξίφος του αρχεκάκου.
Χαίρε, ιερέων ενθέων ακρώρεια,
χαίρε, νεοάθλων ανδρείων υπόδειγμα.
Χαίρε, άνθος ευωδέστατον ευωδίας μυστικής,
χαίρε σκεύος διαυγέστατον καθαράς διαγωγής.
Χαίρε ότι αδίκως εν ναώ απεκτάνθης,
χαίρε ότι νομίμως εν αθλήσει εστέφθης.
Χαίρε, καινόν της πίστεως σέμνωμα,
Χαίρε, δεινόν απίστων κατάπτωμα.
Χαίρε, δι΄ου ευσεβείς δυναμούνται,
Χαίρε, δι΄ου δυσσεβούντες τροπούνται.
Χαίροις, μάκαρ Φιλούμενε.

Παρακλητικός Κανών εις τον ιερομάρτυρα Φιλούμενον τον Κύπριον(29 Νοεμ)

τον παρά το Φρέαρ του Ιακώβ ιταμώς χερσίν ανόμων αποκτανθέντα.

Ευλογήσαντος του Ιερέως, το Κύριε εισάκουσον, μεθ΄ο το Θεός Κύριος, ως συνήθως, και τα εξής ˙

Ήχος δ΄. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.
Τους ανυμνούντας σε, Φιλούμενε, πλήσον χαράς αρρήτου, υγείας και σθένους ψυχής πατήσαι δαίμονος δολίου ισχύν, νέε ιερόαθλε της Χριστού Εκκλησίας και κοσμήτορ Φρέατος Ιακώβ, εκβοώμεν, χερσίν ανόμων άρτι ο κτανθείς και αθλοφόρων λαμπρύνας συστήματα.

Δόξα, το αυτό. Και νυν, Θεοτόκιον.

Ου σιωπήσωμεν ποτέ Θεοτόκε, τας δυναστείας σου λαλείν οι ανάξιοι. Ει μη γαρ συ προΐστασο πρεσβεύουσα τις ημάς ερρύσατο εκ τοσούτων κινδύνων; Τις δε διεφύλαξεν έως νυν ελευθέρους; Ουκ αποστώμεν, Δέσποινα εκ σου ˙ σους γαρ δούλους σώζεις αεί εκ παντοίων δεινών.

Ο Ν΄Ψαλμός και ο Κανών, ου η Ακροστιχίς:
«Φιλείν με Χριστόν, Φιλούμενε, αξίωσον, Χ.»

Ωδή α΄. Ήχος πλ. δ΄. Υγράν διοδεύσας.

Φιλείν υπέρ πάντας με τον Χριστόν, Φιλούμενε μάρτυς, καταξίωσον τον πιστώς προσφεύγοντα σου ταις ικεσίαις, ιεροάθλων νεόδρεπτον λείριον.

ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ

(ποίημα Δανιὴλ Μοναχοῦ)

Ψαλμὸς ῥμβ΄ (142)

Κύριε εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου. Καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου. Ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος, καὶ ἠκηδίασεν τὸ πνεῦμά μου, ἐν ἐμοὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρὸς σὲ τάς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι.Ταχὺ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τὸ πνεῦμά μου. Μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ΄ἐμοῦ, καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστὸν ποίησόν μοι τὸ πρωῒ τὸ ἔλεός σου, ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα. Γνώρισόν μοι Κύριε, ὁδὸν ἐν ᾗ πορεύσομαι, ὅτι πρὸς σὲ ᾖρα τὴν ψυχήν μου. Ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου Κύριε, πρὸς σὲ κατέφυγον, δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά σου, ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεός μου. Τὸ Πνεῦμά σου τὸ ἀγαθὸν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις με. Ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τὴν ψυχήν μου, καὶ ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τοὺς ἐχθρούς μου. Καὶ ἀπολεῖς πάντας τοὺς θλίβοντας τὴν ψυχήν μου, ὅτι ἐγὼ δοῦλός σού εἰμι.

Θεὸς Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου. (Τετράκις)

Ἦχος δ' (Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ)

Τῷ Ἰωάννῃ, οἱ πιστοὶ νῦν προσδράμωμεν, οἱ ἐν δεινοῖς καὶ συμφοραῖς, καὶ προσπέσωμεν, ἐν εὐσεβείᾳ κράζοντες, ἐκ βάθους ψυχῆς· Ὅσιε, βοήθησον, ἐφ' ἡμῖν σοῖς ἱκέταις, πρόφθασον καὶ λύτρωσαι τῆς παρούσης ἀνάγκης, μὴ παραβλέψῃς δέησιν οἰκτρὰν τῶν προσφευγόντων τῇ σκέπῃ σου, Ἅγιε.

Δόξα πατρί…. «Ἀπολυτικὸν»

Ἦχος δ' (Ταχὺ προκατάλαβε)

Ἐκ γῆς ὁ καλέσας σε, πρὸς οὐρανίους μονάς, τηρεῖ καὶ μετὰ θάνατον ἀδιαλώβητον, τὸ σκῆνός σου Ὅσιε. Σὺ γὰρ ἐν τῇ Ἀσίᾳ, ὡς αἰχμάλωτος ἤχθης, ἔνθα καὶ ᾠκειώθης, τῷ Χριστῷ Ἰωάννη. Αὐτὸν οὖν ἱκέτευε σωθῆναι τάς ψυχὰς ἡμῶν.

St. John the Theologian - Commemorated September 26 / May 8 Paraklesis to the Holy Apostle and Evangelist John the Theologian

St. John the Theologian - Commemorated September 26 / May 8

Paraklesis to the Holy Apostle and Evangelist John the Theologian (amateur translation)
written by Fr. Gerasimos Mikragiannanitou (of Little St. Anne's Skete, Mount Athos)

The Priest says the “Blessed...”, and the Psalm “O Lord hear my prayer...”, followed by “God is the Lord...” as in the Paraklesis, then the following:

Tone Four

As the beloved disciple of the Lord, and the pinnacle of the Apostles, O Theologian, and the most-ready protector of the faithful, deliver us from every danger and want, and entreat that we might be granted remission of offenses, and the divine light from above, for those who in fervent faith hasten to your holy intercessions.

Glory. The same.

Both Now.

O Theotokos, we shall never be silent of your mighty acts, all we the unworthy; had you not stood to intercede for us, who would have delivered us, from the numerous perils? Who would have preserved us all until now with our freedom? O Lady, we shall not depart from you; for you always save your servants, from all tribulation.

We read Psalm 50, followed by the Canon, whose acrostic reads:

“Grant us your protection, O blessed one. Gerasimos”

Ode I in the Plagal of the Fourth Tone

O Apostle of Christ, intercede on our behalf.

Shining with divine wisdom, O wise Theologian, as an Apostle of Christ, deliver, from the dangerous traps of Belial, those who hasten to you with fervor.

O Apostle of Christ, intercede on our behalf.

Shining, O blessed one, with the rays of the noetic sun, drive away the darkness of the passions from my soul, O Theologian, through your light-bearing intercessions.

SERVICE OF THE LITTLE CANON OF SUPPLICATION TO THE MOST HOLY MOTHER OF GOD

Sung in every trouble and affliction of soul.

During the first fortnight of August it is sung, alternating with the Great Canon of Supplication, joined to Vespers. In this case the opening blessing is omitted and the service begins immediately after the Song of Symeon, Now, Master, with Psalm 142.
The Priest gives the blessing: Blessed is our God always, now and for ever, and to the ages of ages.
Reader: Amen.
[If there is no priest we begin, Through the prayers of our holy fathers, Lord Jesus Christ our God, have mercy on us. Amen.]

Then at once the following Psalm.

Psalm 142
Lord, hear my prayer; in your truth give ear to my supplication, and in your justice hear me. Do not enter into judgement with your servant, for in your sight no one living can be justified. For the enemy pursued my soul; humbled my life to the ground; made me dwell in darkness, like those for ever dead. My spirit in me grew weary, and my heart was troubled within me. I remembered days of old; I meditated on all your works. I made the works of your hands my meditation. I stretched out my hands towards you; my soul thirsted for you like a waterless land. Hear me swiftly, O Lord; my spirit has failed. Do not turn your face from me, or I shall be like those who go down to the Pit. Make me hear of your mercy in the morning, for I have hoped in you. Make known to me the way in which I should walk, for to you I have lifted up my soul. Deliver me from my enemies, Lord; I have run to you for shelter. Teach me to do your will, for you are my God. Your good Spirit will guide me in an upright land. For your name’s sake, O Lord, you will give me life. In your justice you will bring my soul out of trouble; in your mercy slay my enemies, and destroy all those who afflict my soul, for I am your servant.

After the Psalm we sing the following in Tone 4.

The Lord is God, and has appeared to us. Blessed is he who comes in the name of the Lord. (This is sung after each of the following verses by the two choirs alternately)
Verse 1: Give thanks to the Lord, for he is good: his mercy endures for ever.
Verse 2: All the nations surrounded me, but in the name of the Lord I drove them back.
Verse 3: This is the Lord’s doing, and it is marvellous in our eyes.

Then these Troparia.

Tone 4. Lifted up on the Cross.

Now to God’s Mother let us humble sinners run in haste and in repentance let us fall down before her feet, crying aloud with fervour from the depths of our souls, ‘Sovereign Lady, help us now, have compassion upon us, hasten, for we perish from our many offences. Let not your servants go empty away; we have you as our only hope’.

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΡΩΣΣΟΥ

 Ψαλλομένη κατὰ τὴν 27ην Μαΐου.

ΕΝ Τῼ ΜΕΓΑΛῼ ΕΣΠΕΡΙΝῼ

          Μετὰ τὸν Προοιμιακόν, στιχολογοῦμεν τὸ Μακάριος ἀνήρ. Εἰς δὲ τὸ Κύριε ἐκέκραξα ἱστῶμεν στίχους ΣΤ’ καὶ ψάλλομεν στιχηρὰ προσόμοια.

Ἦχος α'. Ἔδωκας σημείωσιν.

Ἤστραψεν ὡς Ἥλιος, ἡ θεία μνήμη σου σήμερον, τοὺς πιστοὺς καταυγάζουσα, θείαις φρυκτωρίαις, μάκαρ Ἰωαννη, καὶ παθημάτων τὴν ἀχλύν, καὶ τῶν δαιμόνων σκότος διώκουσα· διό σε μακαρίζομεν καὶ ἐτησίως γεραίρομεν, ὡς ὑπέρμαχον ἄσειστον, πρεσβευτὴν ὡς θερμότατον.

Ἄγγελος ἐπίγειος, οἷα περ ἄλλος ἐβίωσας, ἐγκρατείᾳ τὸ σῶμά σου, μαράνας θεόσοφε, καὶ ταῖς ἀγρυπνίαις, στάσεσι παννύχοις, μνήμην θανάτου ἐμποιῶν, τὰ θεῖα πάτερ ἐπαξιούμενος, μυστήρια καθ' ἕκαστον, Σάββατον· ὅθεν προσήγαγες σεαυτὸν καλλιέρημα, τῷ τῶν ὅλων δεσπὸζοντι.

Πάντας τοὺς τιμῶντας σου, τὴν θείαν μνήμην καὶ ἔνδοξον, Ἰωάννη μακάριε, φύλαττε πρεσβείαις σου, ταῖς πρὸς τὸν Δεσπότην, τοῦτον ἱκετεύων, ἀπὸ κινδύνων καὶ παθῶν, ἡμᾶς καὶ ἀγανάκτησιν, αὐτοῦ νῦν ἀπομάκρυνον, τὴν καθ' ἡμῶν Πάτερ Ὅσιε, ὅπως πᾶσι κηρύττωμεν, τὴν θερμὴν προστασίαν σου.

Ἕτερα ἦχος πλ. β'. Ὅλην ἀποθέμενοι.

Ὅλην ἀποθέμενος, τὴν τῶν παθῶν ἀλογίαν, καὶ σάρκα τῷ πνεύματι, ὑποτάξας γέγονας, σκεῦος ἔνθεον, Μοναστῶν ἔρεισμα, Ἀσκητῶν σέμνωμα, τῶν Ὁσίων ἐγκαλλώπισμα καὶ νῦν τὸ ἄρρητον, κάλλος ἐποπτεύων τοΰ Κτίστου σου, τρυφᾷς ἀεὶ τῆς πόλεως τῆς ἐπουρανίου ἐν Πνεύματι. Ὅθεν συνελθόντες, ᾀσμάτων σου τὴν μνήμην ἐν ᾠδαῖς, νῦν ἐκτελοῦντες δοξάζομεν, Ἰωάννη Ὅσιε.

Ἀκολουθία Αγίου Ιωάννη της Σάντα Κρούζ. Εορτάζει στις 19 Μαΐου.

Ἐν τῷ Ἑσπερινῷ

ἱστῶμεν στίχ.4

Ἦχος α΄.

Τῶν οὐρανίων ταγμάτων.

Ἐν μέσῳ ἔαρος ὤφθη, ἡ σή πανήγυρις,

ἱερομάρτυς μύροις, συγκαλοῦσα πρός ὕμνον, ἔθνη ὀρθοδόξων πάσης τῆς γῆς, Ἰωάννη ἀπόστολε. Καί γάρ ἐσφάγης ἐσχάτοις ἐν τοῖς καιροῖς, κατασφάττων τόν ἀλάστορα.

Νυμφοστολίσας σοῖς πόνοις, τήν Ἐκκλησίαν Χριστοῦ, ἐν τῇ μονῇ Ἁγίου Νικολάου ἐφάνης, θερμός σύ ἀντιλήπτωρ, ὡς νεωστί, ἐναθλήσας στερρότατα, ὦ Ἰωάννη τῆς Ἄνδρου γόνε λαμπρέ, καί ἐν θαύμασι περίδοξε.

Ἀκούτισόν μοι φωνήν σου, τήν ἐξελαύνουσαν, λαούς ἐξ ἀπιστίας, πολυθέου τε πλάνης, δεῖξόν μοι σήν ὄψιν ἐν σταλαγμοῖς, καλλυνθεῖσαν αἱμάτων σου, ὦ Ἰωάννη, τῆς Ἄνδρου ὁ γλυκασμός, ὀρθοδόξων σφῦρα ἔνθεος.

Πρό τῆς θυσίας σου ἄφνω, τῆς Θεομήτορος, ἀνθοφοροῦντες κρίνοι, ἐμαάνθησαν, πάτερ, ὡς μέλλοντες ἀνθίζειν στέφει τῷ σᾦ, εἰς μαρτύρων ὁμήγυριν. Ὅθεν μή παύσῃ πρεσβεύων ὑπέρ ἡμῶν, Ἰωάννη θεοδόξαστε.

Δόξα.Ἦχος ΄ β.

Τά τῶν ἀρετῶν σου ὑψώματα, ἱερομάρτυς Ἰωάννη τοῦ Σάντα Κρούζ, πρός τό ὕψος τῶν ἀγγέλων ἀναδεδρούμενα, ἡμᾶς εὐφραίνουσι. Τῶν μαρτυρικῶν δέ ἄθλων σου ὁ κόσμος, ὡς υεθηλότα ἄνθη, τῷ ἡρεμαίῳ πνεύματι τῆς θυσίας, γλαφυρῶς τοῖς κλάδοις ἐπισειόμενα, μυρίζει τά πέρατα. Τῇ τοῦ ἀρχετύπου οὖν κάλλους, ὁμοιότητι στίλβων, ἱκέτευε Χριστόν τόν Θεόν, δωρήσασθαι ἡμῖν τό μέγα ἔλεος.

Καί νῦν. Τῆς ἑορτῆς.

Ἀπόστιχα.

Ἦχος πλ.α΄ . Χαίροις ἀσκητικῶν.

Χαίροις ὁ ἐν τοῖς πλάνοις λαοῖς, ἱερουργήσας τῷ Χριστοῦ Εὐαγγέλιον, ὁμόζηλος ἀποστόλων, ὦ Ἰωάννη φανείς, Βαβυλῶνος μέσῳ, νέοις ἔτεσι. Σατάν γάρ ἐστόμωσας πλημμυρίδα πανώλεθρον, τῶν σῶν ρευμάτων, ἐν τοῖς αἵμασι Ἅγιε, σφυρηλάτησιν διά πίστιν δεξάμενος. Φάνηθι οὖν χριστόθυμε, προστάτης θερμότατος, ἐν εὐμενεῖ σου προσώπῳ καί ἱλαρότητι τρόπων σου, παρέχων γλυκεῖαν, τήν ὀδύνην μετανοίας καί μέγα ἔλεος.

Στίχ. Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ.

Χαίροις ὁ λαοξόος ψυχῶν, ὁ ἐγχαράξας ἐν αὐταῖς θεῖα λόγια, ἐν χρόνοις τοῖς ἡμετέροις, ἀπονευρώσας ἰσχύν, πᾶσαν ἀντιθέων ρείθροις αἵματος. Χριστοῦ γάς ἀπόλαυσις, ἐν σοί πόθου ἐγένετο, αἰτία Πάτερ, ὁλοκλήρου μεθέξεως, ἀντιδόντος σοι, ἀγαπῶντι ἀγάπησιν. Ὅθεν ἐν σοί τόν λάμποντα, μιμούμενος ἔλαμψας, ὦ Ἰωάννη τῆς Ἄνδρου, πολυτελές νεοδώρημα, πιστοῖς ὀρθοδόξοις, ὁ παρέχων κοινωνίαν, Χριστοῦ τήν ἄληκτον.