Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2011

Ακολουθία του Οσίου Γερμανού Αλάσκας (15 Νοεμβρίου)


Ψαλλομενη τ ΙΕ ' Νοεμβρίου, μέρ τς ατο κοιμήσεως, τ Θ ' Αγούστου, μέρ τς ατο κατατάξεως ν τος δέλτοις τν γίων κα τ ΙΓ Δεκεμβρίου, ν τιμται σύναξις πάντων τν ν λάσκ γίων.
Ποίημα Δρος Χαραλάμπους Μ. Μπούσια
ν τΜικρῷ ἑσπεριν
Μεττν Προοιμιακν ες τΚύριε κέκραξα στμεν στίχους δ' καψάλλομεν τὰ ἑξς Προσόμοια•
χος α.' Τν ορανίων ταγμάτων.
ωσίας νθεον γόνον, Μονς νάστημα Σεργίου τοῦ Ὁσίου καοκήτορα θεον Μονς τς ξακούστου τοΒαλαάμ, Γερμανόν, εφημήσωμεν, ὡς φωτιστν τς λάσκας καζηλωτν ποστόλων, ὕμνοις πρέπουσι.
Τν μαθητν Ναζαρίου τοορανόφρονος ββκαΠαϊσίου, καινιστοῦ ἐν ωσίκινήματος κθύμως συχασμοῦ, Γερμανόν, τν μόζηλον, ἐγκωμιάσωμεν σμασιν ερος καετάκτοις μελδήμασι.
Νήφων ν πσι, διδάσκων, ἀεεχόμενος, φιλοκαλν, θερμαίνων τάς ψυχς λεούτων καπάντας κατευθύνων πρς ορανοτς πάλξεις πυξίδι σου σοφν ημάτων διάκοσμος, Γερμανέ, τς λάσκας φθης πάντιμος.
Άλεουτίοις ν νήσοις συχαστήριον δόμησας, ὃ ἔσχες ρμητήριον πόνων όκνων σου ψυχν εαγγελισμοῦ, Γερμανὲ ἀξιάγαστε, καΒαλαμ Νέον περ πανευλαβς, θεοφόρε, ἐπωνόμασας.
Δόξα. χος β.'
Τν λοθύμψυχς φέσει Χριστν κ νεότητος γαπήσαντα καΑτῷ ὁλοσχερς προσκολληθέντα, Γερμανόν, τν νεαυγῆ Ῥῶσον σκητν καὶ ἱεραπόστολον, ετάκτοις μελδήσωμεν σμασιν· οτος γρ καταλαβν πρτον τς τοῦ Ὁσίου Σεργίου Μάνδρας μετόχιον ν Πετρουπόλει καετα τν περίφημον τοΒαλαμ Λαύραν πρ φύσιν γωνίσατο κατν κλίμακα τν ρετν νλθε δι' ὑπακος κανήψεως· ποστόλων ν τέλει κολουθήσας τρίβοις λάσκας τος ατόχθονας ελκυσε πρς ρθοδοξίαν κακαλς καθεαρέστως τελέσας τν βίον πλθε πρς Κύριον πρεσβεύων Ατῷ ἀπαύστως πρ τν ψυχν μν.
Κανν. Θεοτοκίον.
Τν πσαν λπίδα μου ες σὲ ἀνατίθημι, Μτερ τοΘεοφύλαξόν με πτν σκέπην σου.
Ες τν Στίχον. χος β΄ Οκος τοῦ Ἐφραθᾶ.
σιε Γερμανέ, ὑπείκων Ναζαρίτθείφιλοκάλως διήνυσας τν βίον ς νθρωπος σάγγελος.
Στίχος. Τίμιος ναντίον Κυρίου θάνατος τοῦ Ὁσίου Ατοῦ.
λαμψας, Γερμανέ, σοῦ Ὀρθοδόξου βίου αγας ν τῇ Ἀλάσκκαπάντας λεούτους φωτισας, μακάριε.
Στίχος. Μακάριος νρ φοβούμενος τν Κύριον.
ΠνσοφΓερμανέ, λαμπαδηφόρος πρτος μερικς δείχθης ρθοδοξίας φέρων τν δδα τν σωτήριον.
Δόξα. Τριαδικόν.
Δόξα Σοι, ὁ Θεός, Τρισήλιε Θεότης, ὁ Γερμανν φωτίσας κηρξαι ν λάσκτοκράτους Σου τν δύναμιν.
Κανν. Θεοτοκίον.
Σκέπε, Μτερ Θεοτος εραποστόλους κατος νεοφωτίστους λαος πτν σκέπην πτερύγων τς σς χάριτος.
πολυτίκιον. Ἦχος πλ. α.' Τν συνάναρχον Λόγον.
νατείλας ς στρον εχς κανήψεως ν Βαλαμ τσεμνεὶῳ Εαγγελίου τφς, ες λάσκας τος ατόχθονας διέσπειρας κολουθήσας τας δος ποστόλων, Γερμανέ, ἐν χρόνοις στέροις, μάκαρ• κανν Κυρίπρεσβεύεις παθν μν σκεδάσαι ζόφωσιν.
Θεοτοκίον.
Χαρε πλη Κυρου ἡ ἀδιδευτος, χαρε τεχος κασκπη τν προστρεχντων ες σέ, χαρε χεμαστε λιμν καὶ Ἀπειργαμε, ἡ τεκοσα ν σαρκτν Ποιητήν σου καΘεν, πρεσβεουσα μὴ ἐλλεπς, ὑπρ τν νυμνοντων, καπροσκυνοντων τν Τκον σου.
Άλλο πολυτίκιον. Ἦχος α'
σιε Πάτερ Γερμαντς λάσκας, Βόρειε στρ τς γας κκλησίας τοΧριστο· τφς τοῦ ἁγίου βίου κατν μεγάλων ργων σου ὁδηγετος κολουθοντας τν δν τν ρθδοξον. μοῦ ἀνυψνομε τν Τίμιον Σταυρν ὃν ν μερικστερρς φύτευσας. Πάντες δωμεν καδοξάσωμεν ησον τν Χριστν ἀνυμνοντες ατοτν γίαν νάστασιν.
ΕΝ ΤΜΕΓΑΛΕΣΠΕΡΙΝ
Μεττν Προοιμιακόν, τΜακάριος νήρ, ες τ Κύριε κέκραξα στμεν στίχους στ ' καψάλλομεν τὰ ἑξς Προσόμοια•
χος δ΄ δωκας σημείωσιν.
Μάκαρ σαπόστολε, Ῥωσίας θεον κβλάστημα, Γερμανὲ ἱερώτατε, σεπτν νδιαίτημα Πνεύματος γίου, ὁ τκατ' εκόνα καταλιπν σῇ ἀκραιφνεῖ ἀσκήσει, πάτερ, ἀνλθες κλίμακα Θεοπρς καθ' ὁμοίωσιν κ τς νεότητος χρόνων σου· θεν νν τν πανέορτον ορτάζομεν μνήμην σου.
Δετε, εφημήσωμεν τν νέον εραπόστολον, Γερμανν τν θειότατον, τν καθαγιάσαντα γν τν λεούτων, πολικς λάσκας καὶ ἀχανος μερικς ατοῦ ἱδρώτων τος θείοις χεύμασι καὶ ἀκραιφνος σκήσεως τος ποταμος ς ρχέτυπον ρθοδόξου βιώματος κακειμήλιον χάριτος.
χων πλανέστατον λείπτην πρς λοκλήρωσιν τν θεόπνουν Ναζάριον νδρώθης ν πνεύματι Βαλαμ ν Μάνδρκαατοῦ ὑπείκων θελήματι, τῷ ἱερΕαγγελίου τφς διέσπειρας ες τν λάσκαν, Ὅσιε, τν ν σκοτίκαθεύδουσαν γνωσίας, πανεύφημε Γερμανέ, ἰσαπόστολε.
ωάσαφ πάνσεπτον καθεον ουβενάλιον, ος Χριστς κατηξίωσε στεφάνων θλήσεως, ἔσχες συνεργάτας ες ρθοδοξίας διάδοσιν τς ερς ες τν λάσκαν, ἔνθα προσείλκυσας σοβίου παραδείγματι κατσοφίτν λόγων σου, Γερμανέ, τος ατόχθονας πρς Χριστοπίστιν μεμπτον.
τη τεσσαράκοντα κακοπαθν καστερούμενος, ἀγρυπνν, προσευχόμενος κανήφων διήνυσας ν λάσκβίον τν σκητικόν σου, πνευματοφόρε Γερμανέ, καθείου Πνεύματος οκητήριον δείχθης• θεν παντες μνήμην τν σν ορτάζοντες μεγαλύνομεν πόνους σου, οσπερ τλης πρς θέωσιν.
Πάτερ εσυμπάθητε, ὅλδυνάμει καρδίας σου λεούτων συνέδραμες χορν ες πούλωσιν λγους νεχείας, Γερμανθεόφρον, καὶ ἐν τοβίου συμφορας ατν πρχες κέστωρ γρυπνος, προστάτης τοιμότατος καὶ ἀρωγός, μάκαρ, ἄμεσος• θεν πάντες προσέβλεπον τθερμῇ ἀντιλήψει σου.
Δόξα.χος πλ. β.'
κούσας τς φωνς τοΚυρίου τς δόξης ν νεαρᾷ ἡλικίᾳ ἀπανέστης τν τοβίου δέων καὶ ἀράμενος τν σταυρόν σου Ατῷ ἠκολούθησας, Γερμανέ, σοφίας καὶ ἀρετς σύνοικε θειότατε· ναδειχθες γρ κανν ταπεινώσεως καὶ ὑπακος γνώμων ξιώθης τν ρθν μν πίστιν ες λάσκαν κηρξαι καὶ ἰδρυτς γενέσθαι ν τῇ Ἀμερικανικῇ ἠπείρτς τοΧριστοῦ ἁγίας κκλησίας• σοφς ον καθεαρέστως πολιτευσάμενος καδιπλν ξιωθες στεφάνων ν τορανίμακαριότητι, ἀσκητν σίων καθεοκηρύκων ποστόλων, χάριν εληφας πρεσβεύειν Κυρὶῳ ὑπρ τν τιμώντων τν γίαν μνήμην σου.
Κανν Θεοτοκίον.
Τίς μμακαρίσει σε, Παναγία Παρθένε,τίς μὴ ἀνυμνσει σου, τν λχευτον τκον; ὁ γρ χρνως κ Πατρς, ἐκλμψας Υἱὸς μονογενς, ὁ ατς κ σοτς γνς προλθεν, ἀφρστως σαρκωθες, φσει Θες πρχων, καφσει γενμενος νθρωπος δι' ἡμς, οκ ες δυδα προσπων τεμνμενος, ἀλλ' ἐν δυδι φσεων, ἀσυγχτως γνωριζμενος. Ατν κτευε σεμνΠαμμακριστε, ἐλεηθναι τς ψυχς μν.
Εσοδος. Φς λαρόν.
ΤΠροκείμενον τς μέρας κατὰ Ἀναγνώσματα.
Σοφίας Σειρχ τὸ Ἀνάγνωσμα. (Κεφ. Β΄ 1 -11)
Τέκνον, επροσέρχδουλεύειν ΚυρίΘεῷ, ἐτοιμασον τν ψυχήν σου ες πειρασμν· εθυνον τν καρδίαν σου κακαρτέρησον καμσπεύσς ν καιρῷ ἐπαγωγς• κολλήθητι ατκαμὴ ἀποστς, ἵνα αξηθς π' ἐσχάτων σου. Πν ὃ ἐὰν παχθσοι, δέξαι καὶ ἐν λλάγμασι ταπεινώσεώς σου μακροθύμησον τι ν πυρδοκιμάζεται χρυσς καὶ ἄνθρωποι δεκτοὶ ἐν καμίνταπεινώσεως. Πίστευσον ατκαὶ ἀντιλήψεταί σου· εθυνον τάς δούς σου καὶ ἔλπισον π' ατόν. Οφοβούμενοι τν Κύριον ναμείνατε τὸ ἔλεος ατοκαμὴ ἐκκλίνητε, ἵνα μπέσητε. Οφοβούμενοι Κύριον πιστεύσατε ατκαομπταίσῃ ὁ μισθς μν. Οφοβούμενοι Κύριον λπίσατε ες γαθκαες εφροσύνην αἰῶνος καὶ ἐλέους. Ἐμβλέψατε ες ρχαίας γενες καὶ ἴδετε• τίς νεπίστευσε Κυρίκακατσχύνθη; Ἢ τίς πεκαλέσατο ατν καὶ ὑπερεδεν ατόν; Διότι οκτίρμων καὶ ἐλεήμων Κύριος καὶ ἀφίησιν μαρτίας κασζει ν καιρθλίψεως.
Σοφίας Σολομντος τὸ Ἀνάγνωσμα. (Κεφ. Α΄ 1 -10 )
γαπήσατε δικαιοσύνην, οκρίνοντες τν γν, φρονήσατε περτοΚυρίου ν γαθότητι καὶ ἐν πλότητι καρδίας ζητήσατε ατν τι ερίσκεται τος μπειράζουσιν ατήν, ἐμφανίζεται δτος μὴ ἀπιστοσιν ατῷ. Σκολιογρ λογισμοχωρίζουσιν πΘεοῦ, δοκιμαζομένη τε δύναμις λέγχει φρονας. Ὅτι ες κακότεχνον ψυχν οκ εσελεύσεται σοφία, οδκατοικήσει ν σώματι καταχρέῳ ἁμαρτίας• γιον γρ πνεμα παιδείας φεύξεται δόλον καὶ ἀπαναστήσεται πλογισμν συνέτων καὶ ἐλεγχθήσεται πελθούσης δικίας. Φιλάνθρωπον γρ πνεμα σοφίας καοκ θωώσει βλάσφημον πχειλέων ατο· τι τν νεφρν ατομάρτυς Θες κατς καρδίας ατοῦ ἐπίσκοπος ληθς κατς γλώσσης κουστής• τι πνεμα Κυρίου πεπλήρωκε τν οκουμένην κατσυνέχον τπάντα γνσιν χει φωνς. Διτοτο φθεγγόμένος δικα οδες μλάθῃ, οδμπαροδεύσατν λέγχουσα δίκη. Ἐν γρ διαβουλίοις σεβος ξέτασις σται, λόγων δατοῦ ἀκοπρς Κύριον ξει ες λεγχον νομημάτων ατο· τι ος ζηλώσεως κροται τπάντα καθρος γογγυσμν οκ ποκρύπτεται.
Σοφίας Σολομντος τὸ Ἀνάγνωσμα. (Κεφ. γ 1 - 9)
Δικαίων ψυχαὶ ἐν χειρΘεοκαομὴ ἅψηται ατν βάσανος. Ἔδοξαν ν φθαλμος φρόνων τεθνάναι καὶ ἐλογίσθη κάκωσις ἡ ἔξοδος ατν καὶ ἡ ἀφ' ἡμν πορεία σύντριμμα, οδέ εσιν ν ερήνῃ. Καγρ ν ψει νθρώπων ἐὰν κολασθσιν ἡ ἐλπς ατν θανασίας πλήρης• καὶ ὀλίγα παιδευθέντες μεγάλα εεργετηθήσονται, ὅτι Θες πείρασεν ατος καερεν ατος ξίους αυτο· ς χρυσν ν χωνευτηρίῳ ἐδοκίμασεν ατος καὶ ὡς λοκάρπωμα θυσίας προσεδέξατο ατούς. Καὶ ἐν καιρῷ ἐπισκοπς ατν ναλάμψουσι καὶ ὡς σπινθρες ν καλάμδιαδραμονται· κρινοσιν θνη κακρατήσουσι λαν καβασιλεύσει ατν Κύριος ες τος αἰῶνας. Οπεποιθότες π' ατσυνήσουσιν λήθειαν καοπιστοὶ ἐν γάππροσμενοσιν ατῷ, ὅτι χάρις καὶ ἔλεος ν τος σίοις ατοκαὶ ἐπισκοπὴ ἐν τος κλεκτος ατοῦ.
EΙΣ ΤΗΝ ΛΙΤΗΝ
διομελα. Ἦχος α΄
Εφραίνου ν Κυρὶῳ ἡ Ὀρθόδοξος κκλησία καὶ ἀγάλλου λάσκα σν τῇ 'Ρωσίτελοσαι τν μνήμην Γερμανοτονέου τς πίστεως φωστρος καφωτολαμπος εραποστόλου· οτος γρ πιτυχς συμμίξας σκησιν καὶ ἱεραποστολικν δρσιν τν κλίμακα τν ρετν νλθε καατόχθονας λεούτους φώτισεν στραπας τν ατονουθεσιν καδιδαγμάτων κανν γγέλων φωτομόρφων συνν χορείαις ΧρισττΦωτοδότῃ ἐκτενς πρεσβεύει πρ τν ψυχν μν.
χος β.'
συχίας ραστκαὶ ἀσκήσεως στλε, ὁ τοΝέου Βαλαάμ, τς ν 'Ἀλάσκα Μονς δομτορ, ἑκουσίπτωχείκασκληραγωγίΧριστῷ ἠκολούθησας κατρόπαιον ν μερικῇ, Ὀρθοδοξίας Γερμανέ, περιφανς στησας• θεν πάντες ξίως τιμντες τος νυχθημέρους πόνους σου καὶ ὡς ποστόλων σοστάσιον μεγαλύνοντες τάς διαλείπτους σου εχς πρς Κύριον ατούμεθα, τν παρέχοντα πσι τμέγα λεος.
χος γ.'
Τν νεόφωτον στέρα τς πίστεως, τν φωτίσαντα τάς νήσους τν λεούτων στραπας διδαγμάτων καπράξεων, Γερμανν τν θεοφώτιστον, μεγαλύνωμεν κράζοντες• Ναζαρίου μαθητθεοτίμητε, τς φιλοκαλικς Παϊσίου διαδόσεως κόλουθε, ἀξίωσον μς ντρυφν ν Γραφας τας ρθοδόξοις καποθεν ν βίτὰ ἀεδιαμένοντα.
χος δ.'
ς ίζα ν γδιψώσμετεφύης, Γερμανὲ Ὅσιε, ες τν πολικν τς λάσκας χθόνα καὶ ἐν μέσπαγετώνων βλάστησας κρίνα πνευματικς τελειώσεως καψυχν ατοχθόνων σωτηρίας• εφρανον ον, χαριτόβρυτε πάτερ, καὶ ἡμς τος τιμντάς σε θερμν πρεσβειν σου εωδίᾳ, ἵνα κ τς δυσώδους χαμαιζηλίας παλλαχθμεν καὶ ὅλοι ρετν δμας Χριστοεωδία γενώμεθα.
Δόξα.χος ατς
Λαξεύσας χερσν οκείοις σου σμικρν σπήλαιον ν λεούτοις νήσοις, Γερμανέ, ὡς θρ τς ρήμου, καπλησίον ατοπήξας καλύβην ξυλίνην ς στρουθίον φιλέρημον μόνος μόνον τΘεπροσωμίλεις, τδιαθερμαίνοντι ρρήτως τν σν καρδίαν· πέλασον ον εχας σου καὶ ἡμν τν ψυχν χειμνα καταχέως αρ νάτειλον μν, θεοφόρε, τοδιαλσαι πάγους τς μν μαρτίας καὶ ἀγνωσίας καμετανοίας βλαστσαι καγνώσεως νθη εωδέστατα.
Κανν. Θεοτοκίον.
κ παντοίων κινδύνων τος δούλους σου φύλαττε, ελογημένη Θεοτόκε, ἵνα σε δοξάζομεν τν λπίδα τν ψυχν μν.
Ες τν Στίχον. Στιχηρα Προσόμοια.
χος πλ. α.' Χαίροις, ἀσκητικν.
Χαίροις, ἐαρινὴ ἀηδών, ἡ ἐν λάσκτν Χριστοκελαδήσασα, Ὀρθόδοξον πίστιν πσιν ν γνωσίας σκικαθημένοις, μάκαρ σαπόστολε· Λιπν γρ τν πάνσεπτον Βαλαμ Μάνδραν δραμες ες λεούτων νήσους νομα γιον τοΠαντάνακτος, Γερμανὲ ἀξιάγαστε, ὅλψυχς φέσει σου κηρξαι καλόγοις σου νθέρμοις τξαι τος πάγους ψυχν χειμνος καὶ ἔαρος, αγν νατελαι λεούτοις σωτηρίας τν πανευφρόσυνον.
Στίχος. Τίμιος ναντίον Κυρίου θάνατος τοῦ Ὁσίου Ατο
Χαίροις, ἡσυχαστν καλλονή, τς νήσου Σπρος θεοειδς νδιαίτημα, Ἀλάσκας σεπτς οκήτωρ καφωτιστής, Γερμανέ, ἱεραποστόλων εχος πάντιμον· Βορργρ τν ρημον, ἀσκητχριστομίμητε, πολίσας Μάνδραν Βαλαμ Νέαν κτισας, ἣν νέδειξας ρθοδόξου φρονήματος λίκνον καὶ ἐργαστήριον περίλαμπρον νήψεως καπροσευχς ενάου· δινν μνήμην τν θείαν σου σν τος λεούτοις καὶ Ἀμερικς τος δήμοις πιστν γεραίρομεν.
Στίχος. Μακάριος νρ φοβούμενος τν Κύριον.
Μνήμην πιτελοντες λαμπρς τς πανιέρου σου κοιμήσεως, Ὅσιε, ἐν νήσοις τν λεούτων, ὡς θεαυγῆ ἀσκητν καὶ Ὀρθοδοξίας φηγήτορα σπόθγεραίρομεν, Γερμανὲ ἱερώτατε,χαρίτων σκεος πανσθενος θείου Πνεύματος καθειότατον προσευχς οκητήριον· μέμνησο ον, ἰσάγγελε, ἡμν τν τιμώντων σε ς ζηλωτν ποστόλων, τν ν σχάτοις τος τεσι κηρύξαντα πίστιν τοΧριστοῦ ἐν τῇ Ἀλάσκτν διασζουσαν.
Δόξα. χος πλ. δ.'
λύσεσι δεδεμένος καὶ ὑποπιάζων τν σάρκα νυχθημέροις σκήσεσι κανηστείαις τπνεμα πρς Κύριον τεινας, τν σοφν γωνοθέτην, Γερμανὲ ἀξιέραστε· καθαγιάσας ον τετελς σου σκητικν τριβώνιον δρσι καδάκρυσιν ειρρύτοις καὶ Ἀλεούτων τάς νήσους τσπαρουσίκαχάριτι μετέστης πρς ν γάπησας Κύριον διαλείπτως Ατπρεσβεύων πρ τν ψυχν μν
Κανν. Θεοτοκίον.
Δέσποινα, πρόσδεξαι τς δεήσεις τν δούλων σου καλύτρωσαι μς ππάσης νάγκης καθλίψεως.
πολυτίκιον. Ἦχος πλ. α.' Τν συνάναρχον Λόγον.
νατείλας ς στρον εχς κανήψεως ν Βαλαμ τσεμνεὶῳ Εαγγελίου τφς, ες λάσκας τος ατόχθονας διέσπειρας κολουθήσας τας δος ποστόλων, Γερμανέ, ἐν χρόνοις στέροις, μάκαρ• κανν Κυρίπρεσβεύεις παθν μν σκεδάσαι ζόφωσιν.
Θεοτοκίον.
Χαρε πλη Κυρου ἡ ἀδιδευτος, χαρε τεχος κασκπη τν προστρεχντων ες σέ, χαρε χεμαστε λιμν καὶ Ἀπειργαμε, ἡ τεκοσα ν σαρκτν Ποιητήν σου καΘεν, πρεσβεουσα μὴ ἐλλεπς, ὑπρ τν νυμνοντων, καπροσκυνοντων τν Τκον σου.
Άλλο πολυτίκιον. Ἦχος α'
σιε Πάτερ Γερμαντς λάσκας, Βόρειε στρ τς γας κκλησίας τοΧριστο· τφς τοῦ ἁγίου βίου κατν μεγάλων ργων σου ὁδηγετος κολουθοντας τν δν τν ρθδοξον. μοῦ ἀνυψνομε τν Τίμιον Σταυρν ὃν ν μερικστερρς φύτευσας. Πάντες δωμεν καδοξάσωμεν ησον τν Χριστν ἀνυμνοντες ατοτν γίαν νάστασιν.
πόλυσις
ΕΝ ΤΟΡΘΡ
Μεττν ξάψαλμον τὸ Ἀπολυτίκιον, ὡς ν τΜεγάλῳ Ἐσπερινῷ, μετδτν α' Στιχολογίαν Κάθισμα.
χος α΄ Τν τάφον Σου, Σωτήρ.
ωσίας, Γερμανέ,εανθέστατον κρίνον, ἀσκήσεως δμας τς τιμίας σου ρτι, καθήδυνας παντας τς λάσκας οκήτορας, ὧν πήλασας σος λόγοις τν δυσωδίαν, πνευματέμφορε, τς γνωσίας, πατέρων μυράλειπτρον εοσμον.
Δόξα. Τατό. Κανν. Θεοτοκίον.
λέτειρα χθρν νοητν, Θεοτόκε, καπάντων ρατν, περιτείχισον δήμους πιστν σας ντεύξεσι πρς Υόν σου τν εσπλαγχνον, τν νικήσαντα φθορς θανάτου τκράτος, παντευλόγητε,τπαμφαεῖ ἀναστάσει Ατοῦ ἐκ τομνήματος.
Μεττν β.' Στιχολογίαν Κάθισμα.
χος δ.' Ταχπροκατάλαβε.
Τν τρόπων μοζηλος τν ποστόλων Χριστογενόμενος ηγασας ρτι λαόν, Γερμανέ, Ἀλάσκας καὶ ἤνοιξας χείλη πιστν βον σοι· Χαρε, Ὀρθοδοξίας βάθρον ν ΝέΚόσμκακρηπς εσεβείας πείρου πάσης μερικς, πάτερ παγκόσμιε.
Δόξα. Τατό. Κανν. Θεοτοκίον.
Λυχνία πέρφωτε, ῥάβδος σεπτὴ Ἀαρών, λαβς θεία, τράπεζα, ἔνδροσε τοΓεδεών, ἁγνή, πόκε, ἄφλεκτε Βάτε ἡ ἐν Σιναίῳ, Θεοτόκε, καὶ ὄρος σύσκιον, σκέπε πάντας σγεραίροντας πόθκαὶ ὕμνοις θαυμασίων πληθν σομεγαλύνοντας.
Μεττν Πολυέλεον Κάθισμα.
χος γ.' Τν ραιότητα τς παρθενίας σου.
Τν σαπόστολον Χριστοκαὶ Ὅσιον πατέρα μέλψωμεν τν νατείλαντα Όρθοδοξίας φς τερπνν ες Κόσμον τν Νέον μνοις, Γερμανν θειότατον, τς ωσίας κβλάστημα καὶ Ἀλάσκας πάμφωτον φωτιστν νακράζοντες ψυχς ν κατανύξει· χαρίτων, χαρε, ἀσύλητον ταμεον.
Δόξα. Τατό. Κανν. Θεοτοκίον.
Τν σκοτισθεσάν μου ψυχν καταύγασον φωττς χάριτος τοθείου Τόκου σου, ἁγνΠαρθένε, Μαριάμ, ἐλπς τν πηλπισμένων, καὶ ἀχλν πέλασον τν πείρων πταισμάτων μου, ὅπως ερω λεος ν τῇ ὥρτς Κρίσεως καπόθῳ ἀσιγήτως βοσοι· Χαρε, ἡ Κεχαριτωμένη.
Τα' Ἀντίφωνον τοδ ' ἤχου κατΠροκείμενον.
Τίμιος ναντίον Κυρίου θάνατος τοῦ Ὁσίου Ατοῦ.
Στίχος. Μακάριος νρ φοβούμενος τν Κύριον.
Εαγγέλιον σιακόν (Λουκ. Στ΄ 17 - 23).
Τκαιρῷ ἐκείνῳ ἔστη ὁ Ἰησος πτόπου πεδινοῦ...
Ζήτει τΠαρασκευτς Β' Ἑβδομάδος.
Ό Ν' Ψαλμός.
Δόξα. Τας τοΣοῦ Ὁσίου, πρεσβείαις, Ἐλεμον,ἐξάλειψον τπλήθη τν μν γκλημάτων.
Κανν. Τας τς Θεοτόκου πρεσβείαις, Ἐλεμον, ἐξάλειψον τπλήθη τν μν γκλημάτων.
διόμελον. Ἦχος πλ. β'
Τν γκωμίοις μακαριζόμενον ς νηπτικν πατέρα καὶ ἱδρυτν τς ν λάσκᾳ Ὀρθοδόξου κοινότητος, Γερμανν τν οίδιμον, εφημήσωμεν πιστς βοντες• σίων ρχέτυπον καχριστοκηρύκων πρόβολε, ὁ πολλκοπιάσας πρ τς τοΧριστοῦ Ἐκκλησίας καορανόθεν δαψιλς εληφς τν χάριν τν άσεων, ττραύματα κ τς πτώσεως ες τν μαρτίαν μν πούλωσον φαρμάκθερμν ντεύξεών σου πρς τν τπάθη τν ψυχν κατν σωμάτων μν ώμενον.
Ετα Κανν τοΰ Ὁσίου, οὗ ἡ Ἀκροστιχίς•
" Γερμανοῦ, ἰσαποστόλου σίου, ανεσις. Χ. "
δα.' Ἦχος δ.' Ἀνοίξω τστόμα μου.
Γεράσμιον σιον, τν ποστόλων μόζηλον, Ὀρθόδοξον σπείραντα ν τῇ ἈλάσκΧριστοπίστιν, μέλψωμεν νν Γερμανν τν θεον, ὡς κήρυκα νθεον μνοις καὶ ᾄσμασιν.
Εχς νδιαίτημα καταπεινώσεως σκήνωμα, τν πίστιν διέδωσας, θεοειδς Γερμανέ, ες ατόχθονας λάσκας, θεοφόρε, ἡμν τν ρθόδοξον τν νυμνούντων σε.
οας σου κατέτηξας τν παγετόν, ἰσαπόστολε, Ῥωσίας κβλάστημα, τν καρδιν, Γερμανέ, πάντων, Ὅσιε, Ἀλάσκας οκητόρων εχας λοθέρμοις σου, μάκαρ, καδάκρυσι.
Θεοτοκίον.
Μητράνανδρε χραντε, θεοχαρίτωτε Δέσποινα, πιστν καταφύγιον καταχινὴ ἀρωγτν ν κλύδωσι τοβίου καὶ ἀνάγκαις, ἐκλύτρωσαι θλίψεων τος προσιόντας σοι.
δγ.' Τος σος μνολόγους.
ρέσκειν Κυρίῳ ἢ ἀνθρώποις κ χρόνων νεότητος τς σς ποθήσας συνηρίθμησαι ζύγων μηγύρεσι Μονς Σεργίου, Ὅσιε, ἐν Πετρουπόλει τοῦ ἐμφρονος.
Νικήσας μισόκαλον ρχαον σκήσει συντόνῳ, Γερμανέ, σκληραγωγίᾳ, δάκρυσι καταπεινφρονήματι Κυρίεηρέστησας ξίως σε στεφανώσαντι.
δν τελειώσεως νσαι ποθήσας ες Μάνδραν Βαλαμ προσλθες τν περίδοξον, ἧς σιος Ναζάριος προστατο, ὁ ἄριστος ψυχν λείπτης πρς θέωσιν.
Θεοτοκίον.
πέραγνε Κεχαριτωμένη, πρεσβείαις σίου Γερμανοῦ, ἀξίωσον τος δούλους σου δν νσαι δύσβατον πρς πόλον τν πάγουσαν καεφροσύνην αώνιον.
Κάθισμα. Ἦχος γ.' Θείας πίστεως.
Νέον καύχημα ρθοδοξίας καὶ ἀγλάϊσμα τς κκλησίας, Γερμανέ, ἰσαποστόλων ράϊσμα κανηπτικν σκητν γκαλλωπισμα, τν λεούτων ψυχς κατεφώτισας, ἀμαρύγμασι συντόνων κατορθωμάτων σου καφέγγει θείων λόγων καφθεγμάτων σου.
Δόξα. Τατό. Κανν. Θεοτοκίον.
Καταφύγιον μπεριστάτων, παραμύθιον τν θλιβομένων καχαρίτων οκητήριον πάνσεπτον, Θεογενντορ, ἁγνὴ ἀειπάρθενε, μδιαλίπς μς ποπτεύουσα τος τιμντάς σε ν μνοις φαιδρος καὶ ᾄσμασιν ξ ψους δόξης Τόκου τοπανσέπτου σου.
δδ.' Ὁ καθήμενος ν δόξῃ.
εραποστόλων κλέος, Γερμανὲ ὀσιώτατε, ἄχρι τελευτς σου ταπεινν τήρεις τφρόνημα καζηλωτς τς Χριστοπτωχείας νθερμος πέλων, πάνσοφε, ἐπολιτεύσω ς γγελος.
Σν τῷ Ἰουβεναλίῳ, Γερμανὲ ἱερώτατε, κατῷ Ἰωάσαφ, ἔδραμες τῷ ἄρττς πίστεως τσωστικδιαθρέψαι κόσμου πέρατα θείοις ήμασιν πείκων τοῦ ἡγουμένου σου.
λεούτων μαργαρίταις σς ψυχς κατεκόσμησας νήσους κασαπφείροις λόγων σου ατς πολυτίμητα ρθοδοξίας νέδειξας κειμήλια, πάτερ σιε, τν ποστόλων μόζηλε.
Θεοτοκίον.
Πασον σάλον κκλησίας κατν κόσμον ερήνευσον, Κεχαριτωμένη, ερηνάρχου Μτερ φιλόστοργε Χριστοῦ, συντρίψαντος κράτος πολεμήτορος τῇ ἐκ μνήματος Ατοῦ ἐγέρσει, πρεσβείαις σου.
δε.' Ἐξέστη τσύμπαντα.
σίων τος βήμασιν κολουθήσας κλίμακα, Γερμανέ, ἀνλθες ν ωσίκαὶ ἐν λάσκα, ἧς τν λαν πρς νομς κατηύθυνας λόγοις σου σεπτος γνσιν πρς σωτήριον καὶ Ὀρθόδοξον φρόνημα.
Συνέσει κοσμούμενος κ χρόνων σου νεότητος, Γερμανέ, ἡσυχαστν κρότης, σοφίας στλος καὶ ἀρετς κραιφνος θεμέλιος πέφηνας στερρς· θεν πάντες σέβομεν τν πανέορτον μνήμην σου.
Τας νήσοις πλούτισας τν λεούτων, Ὅσιε Γερμανέ, τθήκσν λειψάνων, τῇ ἐκβλυζούσθαυμάτων παντοδαπν ς φρέαρ κένωτον ενάματα, πανόλβιε, ἀσκητθεοτίμητε.
Θεοτοκίον.
δν καθυπόδειξον μν Θεογεννήτρια, ἄγουσαν πρς δόμους ορανίους τος καθ' ἕκαστην μελισταγέσιν δας μνοσιν ς χάριτος πηγήν, συμπαθείας χείμαρρον σκαὶ ῥεθρον χρηστότητος.
δστ.' Τν θείαν ταύτην.
Λαν ν σκότει καθεύδοντα λάσκας, Γερμανέ, κατεφώτισας λόγων πυρσεύμασι καὶ ἀστραπας διδαγμάτων σου, νεόφωτε λυχνία Χριστοτς πίστεως.
ρθοδοξίας κεφάλαιον κατόμος, Γερμανέ, ἄρτι πέφηνας ντως θεόγραφος χρηστοηθείας κανήψεως• διό σε μελδομεν πιστογηθόμενοι.
πρ πλησίον φωτίσεως κατέλιπες τν πάτριον χθόνα σου, πνευματοφόρητε, κατν 'Ἀλάσκαν κατέλαβες, ἧς σκοτομήνην λόγοις φαιδρος σου λυσας.
Θεοτοκίον.
Οπαύω, Θεογεννήτρια, ες πάντας τος αἰῶνας γεραίρων σε καμακαρίζων σε ς ρωγν εσυμπάθητον καμνόντων καὶ ἑτοίμην πιστν βοήθειαν.
Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ.' Τῇ Ὑπερμάχῳ.
Τν φλόγα χων νημμένην θείας πίστεως καθερμαινόμενος πυρτς τοΠαντάνακτος κοινωνίας ν λάσκψυχν τος πάγους, Γερμανέ, τν νηπτικν πατέρων κτυπον κακλεινὲ ἱεραπόστολε, διέλυσας• θεν κράζομεν· Χαίροις, πάτερ πανόσιε.
Οκος.
γγελε σαρκοφόρε, Γερμανέ, τς λάσκας λαν ρθοδοξίας φωτίσας στραπας ν σχάτοις καιρος, τς καρδίας ζόφωσιν μν σκέδασον πιστς μεγαλυνόντων σε καὶ ᾄσμασι τερπνος βοώντων·
Χαρε, ὁ θεος ωσίας γόνος• χαρε, ὁ νέος σίων λύχνος.
Χαρε, φωτιστς τς λάσκας φαιδρότατος· χαρε, πολιστς τοΒορρᾶ ἐνθεώτατος.
Χαρε, ἔμψυχον νάκτορον προσευχς καρδιακς· χαρε, μέλαθρον χρυσότευκτον γωγς μοναδικς.
Χαρε, τοΝαζαρίου μαθητς τοῦ Ὁσίου· χαρε, τογλυκυτάτου σκητς Ναζωραίου.
Χαρε, λαμπς φαιδρταπεινώσεως· χαρε, ψεκς λαν ναψύξεως·
Χαρε, ἀκρότης εραποστόλων· χαρε, φαιδρότης κηρύκων νθέων.
Χαίροις, πάτερ πανόσιε.
Καὶ ἀναγιγνώσκεται τΜηνολόγιον τς μέρας, ἤτοι τς ΙΕ΄ Νοεμβρίου. Ετα λέγομεν·
Τατῇ ἡμερμνήμη τοῦ Ὁσίου καθεοφόρου πατρς μν Γερμανοῦ, τοφωτιστοτς λάσκας καὶ ἰδρυτοτς ν τῇ Ἀμερικανικῇ ἠπείρῳ Ὀρθοδόξου κκλησίας.
Στίχοι.
ίζα σία, καρπος ρθοδοξίας, Γερμανέ, ἐξήνεγκας ν τῇ Ἀλάσκᾳ.
Συναξάριον.
Ὁ Ὅσιος καθεοφόρος πατρ μν Γερμανς γεννήθη ν τπλησιοχώρτς Μόσχας πόλει Σερπούκωφ ν τει 1756 μ. Χ. Σν τπροόδτς λικίας ηξανε καὶ ἐκραταιοτο πνεύματι καὶ ἡ πανσθενς τοΚυρίου χάρις νίσχυε ατν πρς ρετς τελείωσιν.
κ τν πρώτων νεανικν ατοχρόνων σπάσθη τν μοναχισμν συναριθμηθες τος ζύγοις τοῦ ἐν Πετρουπόλει μετοχίου τς γίας Τριάδος τς Λαύρας τοῦ Ἁγίου Σεργίου. Ἐν ατδι' ἄκρας πακος, καρδιακς ενάου προσευχς καδιακριτικς σκήσεως θηκε τάς βάσεις τς μετέπειτα γγελικς ατοπολιτείας.
Μετπαραμονν ξ τν ν τΜετοχίατῷ ὁ Ὅσιος Γερμανός, ἐν ᾧ ἐδέξατο τν αματικν πίσκεψιν τς Κυρίας Θεοτόκου, ἀνεχώρησε διτν Μονν Βαλαάμ, τν ερισκομένην πτν πλανκαθοδήγησιν τοῦ Ὁσίου ατς καθηγουμένου Ναζαρίου.
Το διάχυτον ρωμα τς ρθοδοξίας ν κείνοις τος χρόνοις κατὸ ἁγιοπνευματικν μύρον τς φιλοκαλικς νακαινίσεως τομοναχισμοῦ ἐν 'Ρωσίκαθήδυναν τν γαπσαν καρδίαν τοῦ Ὁσίου Γερμανοκατν θησαν ες διάλειπτον καρδιακν προσευχήν. Ὃ Ἅγιος Γερμανς ν κασαφς νεώτερος τοῦ ἀνακαινιστοῦ Ὁσίου Παϊσίου, τοπίκλην Βελιτσκόφσκυ, εχε πλήρη πνευματικν παφν μεττν μαθητν ατοκαμεττοατοῦ ὁμοψύχου, Ὁσίου Γέροντος Ναζαρίου. Οτω ἡ ἐπιρροτοΠαϊσιανικοῦ ῥεύματος το μεσος κακαταλυτικδιτν νεαρν τότε σκητν Γερμανόν, τν λαβόντα πόφασιν, καθ' ὑπόδειξιν τοατοΓέροντος, ἔργον ποισαι εαγγελιστοκαμεταβναι ες τν Νέον νομαζόμενον Κόσμον πρς διάδοσιν τς ρθοδόξου μαρτυρίας καπίστεως τος ατόχθοσι τς λάσκας.
Ἢ ἱεραποστολικσυνοδεία τοῦ Ὁσίου Γερμανοῦ ἐγκατεστάθη ν τνήσΚόντιακ, τδιαχωριζομένδιστενοπορθμοῦ ἐκ τς νήσου Spruce, ἐν ατς κτισεν συχαστήριον κατν μετενώμασε «Νέο Βαλαάμ», πρς νθύμησιν τς γαπητς ατΜονς τς ωσίας. Ἐκεσυνεδύαζε τν γνα τς σωτερικς τελειώσεως μεττς εραποστολικς δράσεως καὶ ἡ ἐπιρροατοτος ταπεινος ατόχθοσιν λεούτοις, ἀλλκατος πλουσίοις μπόροις πρξε μεγίστη. Ἡ ἡσυχαστικπαράδοσις ερεν ν τπροσώπτοῦ Ὁσίου Γερμανοτν πρτον ατς χνηλάτην ν τῇ Ἀμερικανικῇ ἠπείρῳ. Ἡ Φιλοκαλία τν νηπτικν πατέρων, τες ατν παραδοθν ψυχοτονωτικν βιβλίον πτοῦ ἈββΝαζαρίου, ὑπρχεν οχμόνον καθημερινν ατοῦ ἐντρύφημα λλκαὶ ἡ πυξς τς συχαστικς ατοῦ ἀσκητικς πολιτείας.
Ὁ Ἅγιος Γερμανς ποτελετν εγενικν ίζαν, τν βλαστήσασαν τεὐῶδες νθος τς ρθοδοξίας ες λον τν Νέον Κόσμον. Δικαὶ ὁ Κύριος ξίωσεν ατν δωρεν ορανίων καθαυμάτων πλείστων ξενοτρόπων. Ὅτε καιρς τς ναλύσεως τοῦ Ἁγίου Γερμανοῦ ἔφθασεν, εχε δη ατς ποκτήσει φήμην σίου. Διχρονικν διάστημα μεγαλύτερον τν τεσσαράκοντα τν ν τῷ ἀπερίττατοκελλίῳ ἐπολιτεύσατο σαγγέλως καδος αμα, ἵνα λάβπνεμα, ἠναλώθη ν τῇ ἀγάπτοπλησίον καὶ ἐν τπροσφορπρς λους τος ατόχθονας λεούτους, ὧν πνευματικς πατρ καὶ ἰθύντωρ χρημάτισε πρς ρετς πόκτησιν κασωτηρίαν.
Τχρυσόπλοκον στέφος τοῦ ἱεραποστόλου κατοῦ Ὁσίου δέξατο τῇ 15ῃ Νοεμβρίου τοῦ 1836 μ. Χ., ὅτε ἡ ἁγία ατοψυχὴ ἀνλθεν πρς τάς αωνίους μονάς, Ἀγγέλοις συνευφραίνεσθαι. Ἡμν κατέλιπε τχαριτόβρυτον ατοσκνος κατάς μυροβόλους διδαχάς, τάς ποπνεούσας εωδίαν ρρητον ορανίας σοφίας. Ὁ Θες τν γνήσιον ατοφίλον, Ὅσιον Γερμανόν, ἀντεδόξασε μεττν θάνατον ατοδιπλήθους θαυμάτων. Οτως, ὁ ταχς βοηθς τν ατν πικαλουμένων, συμφώνως τας γραπτας μαρτυρίαις, ὄγκους νιάτους φανίζει, ἀσθενες θεραπεύει, παραλύτους συσφίγγει καὶ ἑνὶ ἑκάστπληροτδίκαια πρς σωτηρίαν ατήματα.
Τας ατοῦ ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστέ, ὁ Θεός, ἐλέησον κασσον μς. Ἀμήν.
δζ.' Οκ λάτρευσαν.
Στλε σειστε, νηστείας, ταπεινώσεως, ἁγνείας, νήψεως, καρδιακς προσευχς καδουλαγωγήσεως σαρκς γηνης σου, ἐπεστήριξας σθείπαραδείγματι, Γερμανέ, τν Νέον Κόσμον.
λαρώτατε καὶ ἄγαν εσυμπάθητε εραπόστολε, τν λεούτων πατρ φιλόστοργος πέφηνας καὶ ἱερώτατος, χαριτόβρυτε, διδάσκαλος φρονήματος ρθοδόξου ν λάσκᾳ.
φιλόκαλος πατρ καὶ ἰσαπόστολος, ὅνπερ Κύριος πηγν θαυμάτων πολλν νέδειξε, σήμερον τιμται σμασιν πανευσχήμοσι παρπιστν συστήματος, Γερμανς θεοφόρος.
Θεοτοκίον.
περένδοξε Παντάνασσα, ἁγίαζε τν νυμνούντων σε τὰ ἔργα κατν ζων καεθυνον πάντοτε τδιαβήματα πρς πόκτησιν τς ρετς τν δούλων σου, Κεχαριτωμένη Μτερ.
δη.' Παδας εαγες.
νθος τς ωσίας μυροβόλον, Μονς Βαλαμ εὐῶδες λείριον καὶ Ἀλάσκας ασμε, εωδίχάριτος τς θείας σου καθήδυνας πιστν μήγυριν, ἐκθύμως, Γερμανέ, στιμσαν καεκδεχομένην σς πρς Θεν πρεσβείας.
εραποστόλων κοσμιότης, θειότατε Γερμανέ, βραβεύων πόνους σου νυχθημέρους Κύριος ρθοδόξου πίστεως διδάσκαλόν σε δειξε καὶ ὑφηγήτορα σίας βιοτς• θεν πάντες σὲ ὑμνολογομεν ετάκτως ες αἰῶνας.
Νήσων πολιστς τν λεούτων σεμνότατος, Γερμαναδεσιμώτατε, πεφηνς νόμασας νσον Σπρος τν σύσκιον ες Βαλαάμ, ἰσάγγελε, Νέον τς Μάνδρας σου ες μνείαν κατιμν τς νδόξου, ἀποστειλασάσης Βορρλαν φωτίσαι.
Θεοτοκίον.
Εσπλαγχνε πανευϊλάτου Μτερ Θεοῦ, διαφύλαττε σχάριτι γένος τχριστώνυμον, μέλπον σε είποτε δύστοις μελδήμασι καθεον Τόκον σου δοξάζον λοθύμως, Παρθένε, Κεχαριτωμένη, μερόπων προστασία.
δθ.' Ἅπας γηγενής.
Σθένος κ Θεολαβν κολούθησας νδόξων βήμασιν ποστόλων, Ὅσιε, και τς λάσκας λαν φώτισας μαρμαρυγας ημάτων σου, θεοφορούμενε, ἐν σχάτοις, Γερμανέ, τος τεσι, κασεπτν διδαχν σου πυρσεύμασι.
λεων μν τν Κτίστην πέργασαι, Θεν καΚύριον, Γερμανθεσπέσιε, τν νυμνούντων τάς κακουχίας σου πρς πίστεως δραίωσιν Χριστοῦ Ὀρθόδοξον ες τν χώραν λεούτων, Ὅσιε, καες μερικς χθόνα πασαν.
Σκέπε, Γερμανέ, καφύλαττε πάντοτε τος νυμνοντάς σε κ βελν τοδράκοντος, ἀετγένος μν πτερνίζοντος, καστήριζε τος κήρυκας Χριστοτς πίστεως, κοπιντας διτν εσέβειαν καΧριστοῦ ἀληθείας διάδοσιν.
Θεοτοκίον.
Χάριτος πηγὴ ἀκένωτε, Δέσποινα, εχας σου δρόσιζε τς αχμώσας, πάναγνε, ψυχς σν δούλων, Θεογεννήτρια, τν νυμνούντων σμασι τμεγαλεά σου καζητούντων θείαν προστασίαν σου καὶ ἑτοίμην ν βίβοήθειαν.
ξαποστειλάριον. Γυνακες κουτίσθητε.
Τν τοΧριστοτποίμνιον τλογικν αξήσαντα, ἱεραπόστολον θεον λάσκας μέλψωμεν μνοις ς σκητν φιλόκαλον καφωτιστν περίδοξον τν λεούτων κράζοντες• Φς, Γερμανέ, Νέου κόσμου φθης ν χρόνοις σχάτοις.
Θεοτοκίον.
Φωτς κατοικητήριον δύτου, Μητροπάρθενε, ἡμν παθν σκοτομήνην μεγαλυνόντων σε πόθδιάλυσον πρεσβείαις σου πρς Φωτοδότην Κύριον, καὶ ἦμαρ ξανάτειλον μν ταχὺ ἀπαθείας χρυσοφαές, Θεοτόκε.
Ες τος Ανους στμεν στίχους δ' καψάλλομεν ΣτιχηρΠροσόμοια.
χος πλ. δ.' Ὢ, τοπαραδόξου θαύματος !
Πάτερ Γερμανέ, πανόσιε, Ἀλάσκας φωτιστής, Νέου Κόσμου διδάσκαλε καὶ ἱεραπόστολε θαυμαστκαὶ ἀκάματε• ρθοδοξίας σειστον ρεισμα καταμιοχε τς θείας χάριτος, πρτος κήρυξας θεον Εαγγέλιον μερικς ες μεγάλην πειρον, ἥνπερ λλοίωσας.
Πάτερ Γερμανέ, ἀκένωτον τν αμάτων πηγν τσν λείψανον δειξεν δοξάζων Κύριος ες Ατν τος πιστεύοντας• ἰᾷ γρ πάθη ψυχν δυσίατα, σαρκς διώκεις τὰ ἀσθενήματα καδίδως πασιν μφω τν γίειαν τος ελαβς ατρν ς τάχιστον νευφημούντων σε.
Σκεος Παρακλήτου εχρηστον, ὁ ἡσυχίαν φιλν κ νεότητος χρόνων σου, Ναζαρίου ήμασι τοσεπτοῦ ἡγουμένου σου πείκων λθες κηρξαι Κύριον ες λεούτους, τν πάντας σζοντα, καστσαι τρόπαιον ρθοδόξου πίστεως ες τν Βορρν, Γερμανθειότατε, πατέρων κλέϊσμα.
Δετε, Γερμανν φιλόκαλον, ἡσυχαστν θαυμαστόν, ἀπαθείκοσμούμενον, ταπεινώσει, δάκρυσιν, ἀσιτίᾳ, στερήσεσι κανήψει μνοις γκωμιάσωμεν καὶ ὁλοθύμως ατβοήσωμεν· Πάτερ παγκόσμιε, ὁ βαδίσας χνεσι τν θεαυγν ποστόλων, Κύριον μν λέωσαι.
Δόξα. χος πλ. α.'
ς νοητς εσεβείας λιος ρτιφανς λεούτων ν νήσοις νέτειλας κατς γνωσίας τος πάγους κατέτηξας θερμαντικος, Γερμανὲ Ὅσιε, λόγοις σου· θεν ς θερμαντρα πίστεως καφωτιστν λαν τιμντές σε τάς εχάς σου πρς Κύριον κδεχόμεθα τν κ τοχειμνος τς φθορς ες τὸ ἔαρ τς φθαρσίας πάντας λκύοντα.
Κανν. Θεοτοκίον.
Μακαρζομν σε, Θεοτκε Παρθνε, καδοξζομν σε, οπιστοκατχρος, τν πλιν τν σειστον, ττεχος τὸ ἄρρηκτον, τν ρραγπροστασαν, κακαταφυγν τν ψυχν μν.
Δοξολογία Μεγάλη καὶ Ἀπόλυσις.
ΕΝ ΤΛΕΙΤΟΥΡΓΙ
ΤΤυπικά, οΜακαρισμοκαὶ ἐκ τοΚανόνος τοῦ Ὁσίου γ΄ καὶ ἡ στ΄ δή.
πόστολος• πρς Γαλάτας. (Κεφ. ε' 22 - στ ' 2 ).
δελφοί, ὁ καρπς τοΠνεύματός στι, χαρά,...
Ζήτει τΣαββάττς ΚΖ ' Ἑβδομάδος.
Εαγγέλιον κατΜατθαον. Κεφ. ια΄ 27 - 30.
Επεν Κύριος τος αυτομαθητας...
Ζήτει τΠέμπττς Δ βδομάδος.
Κοινωνικόν. Ες μνημόσυνον αώνιον σται δίκαιος.
Μεγαλυνάριον.
Χαίροις, ἄνθος Μάνδρας τοΒαλαάμ, τὸ ἐν τῇ Ἀλάσκᾳ ἑξανθσαν σκητικς, Γερμανέ, καπσαν μυρίσαν οκουμένην δμας σεπτν καμάτων καθείων λόγων σου.
Δίστιχον.
Γερμανον μόζηλον σαποστόλων γκωμίοις κατέστεψε Χαραλάμπης.
ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΤΜΟΝΑΛΗΘΙΝΘΕΗΜΩΝ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου