Σάββατο, 11 Αυγούστου 2012

"Δέηση καταπαύσεως εμπρησμών των δασών"


πολυτίκιον ες κατάπαυσιν μπρησμν.
χος πλ.α’. Τν Συνάναρχον Λόγον (υπό Χαραλ. Μπούσια)
Βρέμων πρ ναλίσκον καθάπερ φρύγανα μν πατρίδος
τ
δάση σύ πανσθεν δεξι σβέσον, Στερ πολυέλεε Φιλάνθρωπε,
θείας Μητρός σου προσευχα
ς πό βάτου ν Σιν φλέκτως τς καιομένης,
προτυπουμένης, κα
αραις γιασμο σου πάντας δρόσισον.

Ε
χή ες μπρησμούς Δασν

Δέσποτα Πολυέλεε κα
Φιλάνθρωπε, Φς οκν πρόσιτον, Μεγαλουργός κα Παντοκράτωρ, περάγιος ς πρ καταναλίσκον κα μα λεήμων, σχυρός, Ζν, πσαν διακρατν κα διακυβερνν τν Οκουμένην, πιδε, Σο δεόμεθα, λέ μματι πί τ θνος τοτο, τ ρημωμένον κ τν μπρησμν κα κατάπαυσον τν θεομηνίαν ταύτην, ν α μαρτίαι μν προεκάλεσαν.
δε τν ταλαιπωρίαν κα τν ναγώνιον δυρμόν τν δούλων σου. πίβλεψον οκτιρμόνως πί τος κεκαυμένους κα ες ρημον δεινς μεταστραφέντας χλοερούς τ πρότερον τόπους. Πρόσχες πί τ πετεινά τατα το ορανο κα πί τ ζωα το δρυμο, τ καλά λίαν ργα τν χειρν Σου.
πτόμενος τν ρέων κα καπνίζονται, διακόπτων τ φων Σου φλόγα πυρός, νοίγων τν χερα Σου κα μπιπλν τος σύμπασι χρηστότητα κα εδοκίαν, διδούς τροφήν πάσ σαρκί, τος θηρίοις τν ρέων, τας λάφοις τν κοιλάδων, τος λαγος τν πετρν κα τος νεοσσος τν κοράκων κα περί πσαν μεριμνν κα προνον κα ζωογονν τν Οκουμένην.
ξαπόστειλον τν Λόγον Σου, Δέσποτα, κα στσον τν μάστιγα. Πνεύσει τ Πνεμά Σου κα υήσονται δατα. ς μβρος ερηνικός π’γρωστιν κα σεί νιφετός, οα σποδός πάσσοντος, πί χόρτον, οτω καταβήτω εφ’μς κα τν πλσιν πασαν τ λεός Σου. Κα βλαστησάτω τοίνυν γ βοτάνην χόρτου ς τάχιστα κα ξύλον κάρπιμον ποιον καρπόν. Κα ξανθήσει κα λοχαρήσει τ σ Χάριτι κα εμενεί τ ρημα το ορδάνου κα γαλλίασιν ο βουνοί αθις περιζώσονται. Κα ναβήσεται μυρσίνη κα κυπάρισσος, ρκευθοι ειθαλλες κα κέδρα το Λιβάνου.
Ότι Σ
πάρχεις προσκυνητός κα περάγαθος, λπίς κα εεργέτης τς ζως μν, κα Σοί τν δόξαν ναπέμπομεν, τ Πατρί κα τ Υἱῷ κα τ γί Πνεύματι ες τος αἰῶνας τν αώνων. μήν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου