Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012

Παρακλητικός Κανών εις τον εν Αγίοις Θαυματουργόν Πατέρα ημών Νεκτάριον Πενταπόλεως τον εν Αιγίνη



Ψαλλόμενος ν τ ερ ατο Προσκυνήματι ν Καμαρίζ Λαυρίου

Ποίημα Χαραλάμπους Μπούσια

πολυτίκιον. χος πλ. α΄. Τν συνάναρχον Λόγον.
Τν χαρίτων φθέντα ταμεον συλον, ρτίως κα αμάτων παντοδαπν ποταμόν, συμπαθείας τν ρδεύοντα τ νέκταρι, χειμαζόμενων τς ψυχς εφημήσωμεν πιστοί, Νεκτάριον εράρχην, βοντες· πασον δύνας, μν λιτας σου, πάτερ σιε.

Κοντάκιον. χος β´. Τος τν αμάτων σου.
Τν αμάτων πύθμενον πέλαγος, κα νεαυγν ατήρων κρότητα, γκωμιάσωμεν πόθ Νεκτάριον, ς δωρεν ορανίων μυράλειπτρον, κα νέκταρ χαρίτων δύγευστον.

Μεγαλυνάριον.
Χαίροις θαυμασίων ποταμός, χαίροις αμάτων πολύῤῥυτος ποταμός, χαίροις τν νοσούντων, ατρς κα πάντων, θεραπευτς λγούντων, μάκαρ Νεκτάριε.

Ελογήσαντος το ερέως, τ Κύριε εσάκουσον, μεθ’ τ Θες Κύριος ς συνήθως, κα τ ξς· χος πλ. δ´. ψωθεις ν τ Σταυρ.

Τν πομβρίζοντα άματα πσι, δεινς νοσοσι κα σκεδάζοντα πάντων, τν λγηδόνων ζόφωσιν πιστοί, κτενς μέλψωμεν Νεκτάριον τν πηγν τν θαυμάτων, κα ατ προσπέσωμεν πίστει ν Καμαρίζ, ναβοντες· πέμψον σας λιτας, μν ψόθεν Θεο πάτερ λεος.

Δόξα. Τ ατό. Κα νν. Θεοτοκίον.

Ο σιωπήσομεν ποτ Θεοτόκε, τς δυναστείας σου λαλεν ο νάξιοι. Ε μ γρ σ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς μς ἐῤῥύσατο κ τοσούτων κινδύνων; Τίς δ διεφύλαξεν ως νν λευθέρους; Οκ ποστμεν Δέσποινα κ σο· σος γρ δούλους σζεις ε κ παντοίων δεινν.

Ετα Ν΄ Ψαλμς κα Κανών, ο κροστιχίς: Νεκτάριε, κούφισον μν λγηδόνας. Χ. Μ. Μ.

Ωδ α´. χος πλ. δ´. γρν διοδεύσας.
Νεκτάριε πάτερ θαυματουργέ, κρουν θαυμασίων, πολυχεμον τας σας λιτας, προσφύγων σου πράϋνον τ λγη, ς ατρν τν τιμώντων σε ριστον.

ξ ψους Νεκτάριε θαυμαστέ, τν σν ελογίαν, προστασίαν κα ρωγήν, κατάπεμψον τάχος π πάντας, ν Καμαρίζ σ πόθ γεραίροντας.

Κατάπαυσον πάθη τ ζοφερά, Νεκτάριε μάκαρ, τν σπευδόντων σ ρωγ, κα θεί να σου προσιόντων, ν Καμαρίζ Λαυρίου πανεύφημε.

Θεοτοκίον.
Ταχ νοσημάτων φθοροποιν, δεινν λγηδόνων, κα στενώσεως ψυχικς, κλύτρωσαι Κεχαριτωμένη, τος εσεβες Νεκταρίου ντεύξεσιν.


Ωδ γ´. Ορανίας ψδος.
ναβλύζεις παύστως τν γλυκασμν πασι, γευομένοις βίου πικρίας, μάκαρ Νεκτάριε, κα προσιοσι πιστς, ν Καμαρίζ Λαυρίου, προσκυνήσαι χάριτος, σο τ κτύπωμα.

αντισμ εσπλαγχνίας τος σο πιστς σπεύδοντας, πάντοτε γίασον πάτερ χάριτος σκήνωμα, διασώσας πιστούς, κ δυστυχήματος πάντας, Χαλκιδες προστρέχοντας σ προσκυνήματι.

αμάτων πάρχεις παντοδαπν χείμαῤῥος, ατρ ψυχν κα σωμάτων πάνυ Νεκτάριε, θεραπεύσας ταχύ, ξ νιάτου καρκίνου, ερέα φέροντα, κλσιν τν θείαν σου.

Θεοτοκίον.
λεήμονος Λόγου, το Παντουργο Κτίσαντος, Μτερ γλυκυτάτη Παρθένε πσι κατάπεμψον, λέη το σο Ὑἱο, τος μεγαλύνουσι πόθ, σ κα μακαρίζουσι θεον Νεκτάριον.

άτρευσον, τος σθενοντας βαρέως κα νιάτως, τ δοθείσ σοι δαψιλς Νεκτάριε χάριτι, κα πράϋνον πάντων τς λγηδόνας.

πίβλεψον, ν εμενεί πανύμνητε Θεοτόκε, π τν μν χαλεπν το σώματος κάκωσιν, κα ασαι τς ψυχς μου τ λγος.

Ατησις κα τ Κάθισμα, χος β΄. Πρεσβεία θερμή.

Τος σο ελαβς προσφεύγοντας Νεκτάριε, κα χάριν τν σν ζητοντας πολύτρωσαι, κατωδύνων θλίψεων, νεδρν το πλάνου λάστορος, σθενειν παντοίων κα δεινν, κινδύνων ς γαν εσυμπάθητος.

Ωδ δ´. Εσακήκοα, Κύριε.
Καμαρίζης ράϊσμα, αματικήν σου δεικνύεις πασιν, εσεβέσι χάριν γιε, ατρ θεόσδοτε Νεκτάριε.

νοίγων τ μματα, όμματων δέξαι μν τν δέησιν, κα ψυχν μν τ μματα, νοιξον ρν ατν συμφέροντα.

περόπτας κέτας σου, σχέσεων προσύλων σοφ Νεκτάριε, δεξον πάντας τος προστρέχοντας, τ ν Καμαρίζ θεί οκ σου.

Θεοτοκίον.
Φωτοδότου Παντάνακτος, Μτερ σκοτομήνην μν διάλυσον, τν παθν κα φς νάτειλον, πσι σωφροσύνης κα συνέσεως.

Ωδ ε´. Φώτισον μς.
δε τος πιστς, καταφεύγοντας σ χάριτι, κα παράσχου τν γίειαν ψυχν, κα σωμάτων πσιν σιε Νεκτάριε.

Σ τν ατρόν, το καρκίνου κετεύομεν· ῥῦσαι πόνων το καρκίνου λγεινν, ατουμένους σν ντίληψιν, Νεκτάριε.

θεραπευτής, τν προσφύγων σου Νεκτάριε, κα ταχς τν ατήρων χειρουργν, βοηθός, πιστος παράσχου τν γίειαν.

Θεοτοκίον.
Νίκας κατ᾿ χθρν, οράτων πιβράβευσον, τος σος δούλοις Θεοτόκε γαθή, Νεκταρίου το σίου παρακλήσεσι.

Ωδ στ´. Τν δέησιν.
χάρις σου, διατρέχει πασαν, τν φήλιον Νεκτάριε μάκαρ, κα διασζει κ βλάβης παντοίας, το πονηρο ζοφερν περιστάσεων, κα λγηδόνων χαλεπν, τος πιστς σε καλοντας κάστοτε.

Μελίῤῥύτον, μνον σοι προσάγομεν, τ σεπτ ν Καμαρίζ να σου, ο ελαβς προσιόντες κα πίστει, τν σν μορφν προσκυνοντες Νεκτάριε, ξ ς κχέονται εί, ποταμο θαυμασίων πολύῤῥυτοι.

ς πρόμαχον, ρωγν κα φύλακα, σ κατέχοντες Νεκτάριε μάκαρ, τ σ κάστοτε σπεύδομεν σκέπ κα ρωγήν σου θερμν κδεχόμεθα, βοντες· ῥῦσαι συμφορν, κα κακώσεων πάντας κέτας σου.

Θεοτοκίον.
Νεκτάριον, νν τν θαυματόβρυτον, μακαρίζοντες τν φίλον Υο σου, μονογενος κα Σωτρος το κόσμου, σ μεγαλύνομεν Θεογεννήτρια, χριστιανν καταφυγή, κα βοήθειαν σν κδεχόμεθα.

άτρευσον, τος σθενοντας βαρέως κα νιάτως, τ δοθείσ σοι δαψιλς Νεκτάριε χάριτι, κα πράϋνον πάντων τς λγηδόνας.

χραντε, δι λόγου τν Λόγον νερμηνεύτως, π’ σχάτων τν μερν τεκοσα δυσώπησον, ς χουσα, μητρικν παῤῥησίαν.

Ατησις κα τ Κοντάκιον. χος β´. Τος τν αμάτων σου.

Τν αμάτων πύθμενον πέλαγος, κα νεαυγν ατήρων κρότητα, γκωμιάσωμεν πόθ Νεκτάριον, ς δωρεν ορανίων μυράλειπτρον, κα νέκταρ χαρίτων δύγευστον.

Προκείμενον: Ο ερες Σου Κύριε νδύσονται δικαιοσύνην, κα ο σιοί Σου γαλλιάσει γαλλιάσονται.

Στίχος: Τίμιος ναντίον Κυρίου, θάνατος το σίου Ατο.

Εαγγέλιον κατ ωάννην (Κεφ. Ι΄ 9-16).

Επεν Κύριος· γώ εμι θύρα· δι’ μο άν τις εσέλθ σωθήσεται, κα εσελεύσεται, κα ξελεύσεται, κα νομν ερήσει. κλέπτης οκ ρχεται ε μ να κλέψ κα θύσ κα πολέσ, γ λθον να ζωήν χωσι κα περισσν χωσιν. γώ εμι ποιμν καλός. ποιμν καλός, τν ψυχν ατο τίθησιν πρ τν προβάτων· μισθωτς δ κα οκ ν ποιμήν, ο οκ εσι τ πρόβατα δια, θεωρε τν λύκον ρχόμενον κα φίησι τ πρόβατα κα φεύγει· κα λύκος ρπάζει ατ κα σκορπίζει τ πρόβατα. δ μισθωτς φεύγει, τι μισθωτός στι κα ο μέλει ατ περ τν προβάτων. γώ εμι ποιμν καλός, κα γινώσκω τ μ κα γινώσκομαι π τν μν, καθς γινώσκει μ Πατήρ, κγ γινώσκω τν Πατέρα, κα τν ψυχήν μου τίθημι πρ τν προβάτων. Κα λλα πρόβατά χω, οκ στιν κ τς αλς ταύτης· κακενά με δε γαγεν, κα τς φωνς μου κούσουσι, κα γενήσεται μία ποίμνη, ες ποιμήν.

Δόξα: Τας το εράρχου πρεσβείαις λεμον...

Κα νν: Τας τς Θεοτόκου πρεσβείαις λεμον...

διόμελον. χ. πλ. β΄. λην ποθέμενοι. Στ.: λεμον, λέησόν με...

Χάριτι τ θεί σου πισκιάζεις παύστως, τος πιστς γεραίροντας πλθος θαυμασίων σου κα κραυγάζοντας, ατρ τάχιστε, πάντων χριστωνύμων, ερωτατε Νεκτάριε νοσοντας ασαι, τος δεινς λγοντας πίσκεψαι, κα πόνους καταπράϋνον τος ατν φαρμάκ δεήσεων, σν πρς τν Δεσπότην, τν πάντων λεήμονα σεπτέ, θεραπευτ τοιμότατε, πικαλουμένων σε.

Σσον, Θεός, τν λαόν Σου...

Ωδ ζ´. Ο κ τς ουδαίας.
λγηδόνων τν ζόφον, στραπας πρεσβειν σου θερμν διάλυσον, Νεκτάριε τρισμάκαρ, μν τν σ μνούντων, ς ταχν ντιλήπτορα, προστάτην κα ατρόν, νοσούντων κα καμνόντων.

Λυπηρν τν μίχλην, κα χλν χαμαιζήλων παθν κδίωξον, Νεκτάριε τν πόθ, σπευδόντων τ να σου, κζητσαι τν χάριν σου, ν Καμαρίζ σοφέ, Κυρίου εράρχα.

Γαληνν πρς λιμένα, κα χείμαστον ρμον μς κατεύθυνε, τος ποντουμένους ζάλ βιοτικν κυμάτων, θεοφόρε Νεκτάριε, οακοστρόφε ψυχν, τν σ μνολογούντων.

Θεοτοκίον.
το κόσμου προστάτις, Θεοτόκε Παρθένε τος παραπτώμασι, καρδίαν υπωθέντας, σσώπ πρεσβειν σου, λοθερμν πόπλυνον, κα σκέπε πάντας πιστούς, σ παναγί σκέπ.

Ωδ η´. Τν Βασιλέα.
Διάσωσόν με, ξ πηρείας το πλάνου, τν προστρέχοντα ν Καμαρίζ, οκον προσκυνήσαι, Νεκτάριε σν θεον.

ρθοδοξί, μς Νεκτάριε τήρει, κλινες σ ς κλέος τιμντας, ρθοδόξων νέων, εραρχν παμμάκαρ.

Νέκρωσον πάθη, το σο κέτου κα πνεμα· ζώωσόν μου, Νεκτάριε, κράζω, να σ γεραίρω, ν κατανύξει κρα.

Θεοτοκίον.
ρετηφόρον, πόδειξόν μοι πορείαν, τν πάγουσαν πρς ορανίους, δόμους Θεοτόκε, περευλογημένη.

Ωδ θ´. Κυρίως Θεοτόκον.
Στεφάνων ορανίων κα λήκτου δόξης, τος σος κέτας ξίωσον γιε, σημειοφόρων πατέρων πυξς Νεκτάριε.

Χαρίτων μυροθήκη κα θαυμάτων ξένων, στηλογραφία μς πάντας δυνον, νέκταρι θείων εχν σου σεπτ Νεκτάριε.

Μ παύσ περισκεπν πάντας ορανόθεν, τος προσκυνοντας εκόνα τν θείαν σου, ν Καμαρίζ Λαυρίου κλυτ Νεκτάριε.

Θεοτοκίον.

Μητράνανδρε Παρθένε, εθρον εσπλαγχνίας, οκτιρον πάντας κθύμως μνοντάς σε, ς εϊλάτου Κυρίου μητέρα πάνσεπτον.


ξιόν στιν ς ληθς, μακαρίζειν Σε τν Θεοτόκον, κα μητέρα το Θεο μν. Τν τιμιωτέραν τν Χερουβείμ, κα νδοξοτέραν συγκρίτως τν Σεραφείμ, τν διαφθόρως, Θεν Λόγον τεκοσαν, τν ντως Θεοτόκον Σ μεγαλύνομεν.

Χαίροις θαυμασίων ποταμός, χαίροις αμάτων πολύκροτος ποταμός, χαίροις τν νοσούντων, ατρς κα πάντων, θεραπευτς λγούντων, μάκαρ Νεκτάριε.

ν τ Καμαρίζ περικαλ, γειρε ναόν σου συνώνυμος τς σεπτς, σιότητός σου, Νεκτάριε λευΐτης, ν δειξας θαυμάτων κρήνην ενάον.

χων παῤῥησίαν πρς τν Θεόν, σπερ εράρχης θεοφόρος κα σκητής, θεαυγς κινδύνων κλύτρωσαι τος πίστει, σ νυμνολογούντας πάτερ Νεκτάριε.

Χαίροις κ πτώσεως ες κρημνόν, χάριτί σου σώσας, εσεβόφρονας Χαλικιδεις, τος προσερχομένους, ες τν ν Καμαρίζ, περίβλεπτον ναόν σου, σφρον Νεκτάριε.

Χαίροις τ μματα τν τυφλν, τάχος διανοίγων θεραπεύων κ ζοφερο, πάθους το καρκίνου, κα σζων κ κινδύνου, τροχαίου σος κέτας πάτερ Νεκτάριε.

Σκέπε τος προστρέχοντας ελαβς, σ ν Καμαρίζ το Λαυρίου Πάτερ να, κα κδεχομένους, Νεκτάριε σν χάριν, ν πασι παρέχεις ς εσυμπάθητος.

Πσαι τν γγέλων α στρατιαί...

Τ Τρισάγιον.

πολυτίκιον. χος πλ. α΄. Τν συνάναρχον Λόγον.
Τν χαρίτων φθέντα ταμεον συλον, ρτίως κα αμάτων παντοδαπν ποταμόν, συμπαθείας τν ρδεύοντα τ νέκταρι, χειμαζόμενων τς ψυχς εφημήσωμεν πιστοί, Νεκτάριον εράρχην, βοντες· πασον δύνας, μν λιτας σου, πάτερ σιε.


κτενς κα πόλυσις, μεθ᾿ ν ψάλλομεν τ ξς· χος β´. τε κ το Ξύλου.

Πάντας προσιόντας ελαβς, τ σεπτ σου ν Καμαρίζ κα περιλάμπρ να, φύλαττε Νεκτάριε, ύου στενώσεως, λγηδόνων παλλάττε, ε περιφρούρει, σκέπε κα διάσζε, κ τς το φεως, βλάβης κα δεινν νοσημάτων, να τν σν φθονον χάριν, κα τν ρωγήν σου μεγαλύνωμεν.

Δέσποινα, πρόσδεξαι τς δεήσεις τν δούλων σου...

Τν πσαν λπίδα μου ες σ νατίθημι, Μτερ το Θεο...

Δίστιχον.

Δι᾿ οκόν σου Καμαρίζης κοπιντας,
σκέπε, Νεκτάριε, βο Χαραλάμπης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου