Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012

ΚΑΝΩΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΠΟΥΡΑΝΙΟΥΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ






(κ το: Εχα Κατανυκτικαί, Τεργέστη, 1804)

Ωδ α΄. χος πλ. Δ΄. ρματηλάτην Φαραώ.
Πσι κακος γεγηρακς δείλαιος, τί πράξω νν; πορ μετανοεν θέλω, χω μ ποίησάν με, τν ποιηθν συνήθειαν. Τίς με ύσηται ταύτης; Τίς γερε με το πτώματος; Ε μ Σ Χριστ βοηθήσς μοι.

Μιχαλ κα Γαβριλ ο πρόκριτοι, το τν γγέλων χορο, α νοερα πσαι, στρατια οράνιοι, μεθ’ ν κα Σ πιστότατε, τς μς ζως φύλαξ, Χριστν ε παρίστασθε, μέμνησθε πρεσβεύειν σωθναί με.

Πέτρε κα Παλε ωάννη πρόκριτε, Θεολογίας πηγή, κα λοιπς πας, ποστόλων σύλλογος, Μαρτύρων κα σίων τε, κα πάντων γίων, Χριστ πρεσβεύειν μ παύσητε πρ τς μς συγχωρήσεως.
Θεοτοκίον.
κ στειρευούσης κυηθεσα Πάναγνε, Σ παραδόξως γαστρός, τίκτεις Θεν Λόγον, πρ λόγον φθορος, κα μετ τόκου μείνασα. Τοτον ε δυσώπει, σν τος σεπτος Σου γεννήτορσι, δοναί μοι πταισμάτων συγχώρησιν.

Ωδ γ΄. στερεώσας κατ’ ρχάς.
ν τ Δευτέρ Χριστέ, κα φοβερ Παρουσί, σύνταξόν με δεξιοίς Σου προβάτοις, τς εκταίαις Σου φωνής, καταξιν ς εσπλαγχνος. λλ κα ρθοδόξους, Χριστιανος πάντας οκτειρον.

κ τν σκανδάλων το χθρο, Σεραφμ ύσασθέ με, ξουσίαι Χερουβίμ, κετεύω Κυριότητες ρχαί, κα Θρόνοι κα ρχάγγελοι, σν τος γγέλοις πσι, τν Λυτρωτν κετεύσατε.

πιθυμίας βλαβερς, θυμο δεινς κηδίας, κα παθν παντοδαπν ύσασθέ με, εράρχαι το Χριστο, Βασίλειε Γρηγόριε κα Χρυσος τν γλσσαν, κα πάντες θεοι Διδάσκαλοι.

Τς Θηβαΐδος ο βλαστοί, Παλος σν ντωνί, κα Εθύμιος μέγας, σν μα ωάσαφ τ σοφ, Σάββας φραίμ, νούφριος ο σιοί τε πάντες, δότε μοι βίου διόρθωσιν.

Θεοτοκίον.
τετοκυα τν Κτίστην, Ατν δυσώπει, Παρθένε, σν Παρθένοις τε κα Μάρτυσιν μα, κα σίαις Γυναιξί, Ματρών Θεοκτίστ τε κα τας λοιπας μνάσι, το οκτειρσαι κα σσαί με.


Ωδ δ΄. Σύ μου σχύς.
ργοις κακος γεγηρακς σωτος, παροργίζω Σο τν γαθότητα, κα πσαν ραν διηνεκς λόγοις τε κα ργοις, παραπικραίνω Φιλάνθρωπε, λλ τας τς Μητρός Σου κα τν γίων πάντων, κεσίαις μοι δς τν συγχώρησιν.

δε Χριστέ, κα μ παρίδς με δέομαι, μαρτίαις πάσαις συνεχόμενοι, λλ’ κεσίαις τν ερν, πάντων Σου γγέλων, Μαρτύρων κα ποστόλων Σου, οκτείρησον κα σσόν, κα τς Σς Βασιλείας, κληρονόμον με κα σσον, κα τς Σς Βασιλείας, κληρονόμον με δεξον, ς εσπλαγχνος.

Τς ζοφερς ψεως ν τ ξόδ μου, τν δαιμόνων ύσασθέ με δέομαι, ο το Χριστο θεοι θληταί, Στέφανε πρτος, σν Θεοδώροις Γεώργιε, Δημήτριε ρέθα, κα ο ν Σεβαστεί, σν ατος δ κα πάντες ο Μάρτυρες.

Θεοτοκίον.
Πλήν Σου γνή, λλην οκ χω βοήθειαν, κα κτός Σου σκέπην οκ πίσταμαι. Σύ μου λπίς. Σ καταφυγή, Σύ μου εεργέτις. Σύ μου τοίμη ντίληψις, κα Σ πικαλομαι, π πάσης νάγκης, ξελο με κα σσον τν δολόν Σου.

Ωδ ε΄. να τι με πώσω.
Φοβερά Σου Κρίσις λίαν κα δέκαστος, λλ κα παραίτητος κα δικαία κα ταύτης οδες ξαιρούμενος, μόνον Σ μόνος, χων Χριστέ, τν ξουσίαν, ν κείν τ ρ με οκτειρον.

Νοεραί Σε Δυνάμεις, νν καθικετεύουσιν εσπλαγχνε Κύριε, ξουσίαι Θρόνοι Σεραφίμ, Κυριότητες γγελοι, σν τος ρχαγγέλοις, κα τας ρχας, λεως σο τ λα Σου, κα σσον ς εσπλαγχνος.

Το Χριστο εράρχαι, σοφ θανάσιε, Πάτερ Νικόλαε, νθιμε Σπυρίδων κα Παρθένιε, Κύριλλε Λέοντες, κα πς λλος μύστης, πρ μν τν ναξίων, κετεύειν μ παύσητε γιοι.

Α Χριστο τς γίας, κλσιν ναστάσεως φέρουσαι Μάρτυρες, κα Ακατερίνα σν ατας γενναία κα Πάνσοφος, Θέκλη τε κα πσαι, δι Χριστν θανατωθεσαι, τν νεκράν μου ψυχν ναστήσατε.

Θεοτοκίον.
Κυρία το κόσμου, τν κυριευθέντα με τος παραπτώμασι, δολον το Υο Σου καταξίωσον Κόρη, γενέσθαι με, νπερ κδυσώπει, σν τος γίοις Ατο πως, ξαλείψ πληθν τν πταισμάτων μου.

Ωδ στ΄. λάσθητί μοι Σωτήρ.
Μανασσς ν τ γ, στλη τς Σς γαθότητος, γ δ μείζων Χριστ τς φιλανθρωπίας Σου, σομαι διήγημα, τι θαμα μέγα νεκρωθέντα με ζώωσας.

Σν Μιχαλ Γαβριήλ, ο το Θεο ρχιστράτηγοι, κα φρουρν με ε σωτήριος γγελος, κα πάντες σώματοι, πρς μετάνοιάν με, νν πρ τέλους πιστρέψατε.

Πεφωτισμένοι Χριστο, φωτίσατέ με πόστολοι, τν σκοτισθέντα δεινς κακος κα γηράσαντα, ασχρς τε βιώσαντα, κα σν τ Προδρόμ, τν Κριτήν μοι εμενίσατε.

Θεοτοκίον.
Τν Σν Μητέρα Χριστέ, κα τος γίους Σου παντας, προσδέχου πρ μο, πρεσβεύοντας εσπλαγχνε, κα δός μοι τν φεσιν, τν πολλν πταισμάτων, κα κολάσεως με λύτρωσαι.

Ωδ ζ΄. Θεο συγκατάβασιν.
πλάσας με σσόν με, τν μπεσόντα κακν ες βάθος Χριστέ, ς Θες λεήμων, λέησόν με κα το σβέστου πυρός, τν ταπεινήν μου ψυχήν λευθέρωσον, πως δοξάζω ε τν εσπλαγχνίαν Σου.

Φωτς φτα δεύτερα το πρώτου ντες γιοι γγελοι, ν μεθέξει ΰλ κα πανολβί καταφαιδρύνεσθε, θεν κραυγάζω τν νον μου φωτίσατε, σκοτισμένον ,ε βίου τος πάθεσι.

Παμμέγιστε Πρόδρομε, σν εράρχαις γίοις, κα σκητας, κα τος Μάρτυσι πσι, πρεσβεύατε συμφώνως Χριστ τ Θε, πως μοι δώσ πταισμάτων συγχώρησιν, κα ξιώσ τυχεν το Παραδείσου τρυφς.

Μαρτύρων ξαρχος, Θέκλη, Μαρίνα, Ερήνη κα σν ατας, θεόφρων Βαρβάρα, Ακατερίνα, ναστασίαι σεμναί, κα πσαι λλαι Χριστο Νύμφαι πάναγνοι, δότε κμο κατ’ χθρν τν ψυχοφθόρων σχύν.

Θεοτοκίον.
Ο κέκτημαι δάκρυα, οκ χω πένθος, οδ μετάνοιαν, Πάναγνε Παρθένε, κ προσώπου φελομένη τς γς δάκρυον παν δίδου μοι κατάνυξιν, να δακρύσας πικρς κπλύνω μου τν ψυχήν.

Ωδ η΄. πταπλασίως κάμινον.
λος γ τος πάθεσιν, δουλώθην δείλαιος, κα τος νοήτοις μοιώθην κτήνεσι, Χριστ μ παρίδς με, τν παραβάτην Σν ντολν, λλ’ ς χορηγς τν γαθν δώρησαί μοι, πηγς θερμν δακρύων, δι’ ν τς νομίας κπλύνω μου κα τύχω χαρς τς τν δικαίων.

Κατ τ ργα Κύριε, τ δεινά μου μ κρίνς με, τας το Μιχαλ κα Γαβριλ ντεύξεσι, κα πάντων τν γγέλων Σου, παρισταμένων θρόν τ Σ, μηδ αφνιδί τν ψυχήν μου θανάτ, χωρίσς λεμον, το θλίου μου σκήνους, πρεσβείαις τς Μητρός Σου κα πάντων τν γίων.

Νον μπαθ κα σεμνον, τν μν γιάσατε, πανηγιασμένοι το Χριστο πόστολοι, Πέτρε μακάριε, σν ωάννη Παλε σοφέ, πάντες ο λοιπο τν Μαθητν το Σωτρος, σν τ σεπτ Προδρόμ κα πσι τος γίοις, Προφήταις κα σίοις, κα Μάρτυσι Κυρίου.

Νν ο πρ νόμου γιοι κα ν νόμ κα χάριτι, Δέσποτα Χριστέ, πρ μο Σοι δέησιν, προσφέρουσιν παντες, κα σν ατος θεία πληθύς, τν περκοσμίων κα ΰλων ταγμάτων, ν τας λιτας πάντων, κατοικτείρησον σσον, ψυχν πεγνωσμένην κα κατακεκριμένην.

Θεοτοκίον.
Νενεκρωμένην ζώωσον, συμπτωθεσαν νάστησον, τετραυματισμένην τν ψυχήν μου ασαι, τν νον καταστόρεσον, τν πειρασμν τ κύματα, πράϋνον γνή, κα κβοντά με σσον· ο Παδες ελογετε, ερες νυμνετε, ες πάντας τος αἰῶνας.

Ωδ θ΄. ξέστη π τούτ.
ξέστησαν γγέλων α στρατιαί, κατιδοσαι τεχθέντα Σε Δέσποτα κ γυναικός, πλεστα δ θαυμάσια π’ μοί, ε συμπαθς ρπάσς με, Λόγε τς γεέννης ν μαυτ, δι’ ργων παρανόμων, τοίμασα τάλας, καθαρσίαις μιαινόμενος.

γίων πας δμος Πατριαρχν, Προφητν ποστόλων Μαρτύρων τε εραρχν, σίων νδρν τε κα Γυναικν, Χριστν κδυσωπήσατε παῤῥησίαν χοντες πρς Ατόν, τυχεν μς λέους, τος πόθ κτελοντας, μν τν μνήμην πανσεβάσμιοι.

ρθόδοξος πάρχει χριστιανός, προσώποις τρισν να Κύριον, να Θεόν, κα ψυχ κα γλώσσ μολογν, τος οτω γον πιστεύοντας, κα μολογήσαντας χριστιανούς, Τρις ελογημένη, Πάτερ Υἱὲ κα Πνεμα, τς Βασιλείας Σου ξίωσον.

Θεοτοκίον.
Πανύμνητε Παρθένε Μήτηρ Θεο, τν γίων πάντων δεήσεσι, πασν μο, Γυναικν Μαρτύρων Μοναζουσν, μνος οτος γένοιτο, τ Μονογενε Σου Υἱῷ κα Σοί, επρόσδεκτος κα τέλος, παράσχου δεξιόν μοι, πως σωθ, ε δοξάζω Σε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου